Documenta Capituli Generalis Congregationis CC. Marianorum A.D. 2023 Romæ celebratum
Documenta Capituli Generalis Congregationis CC. Marianorum A.D. 2023 Romæ celebratum
Documenta Capituli Generalis Congregationis CC. Marianorum A.D. 2023 Romæ celebratum CURIA GENERALIS Congregationis Clericorum Marianorum ab Immaculatæ Conceptionis B.V.M. Romæ 2023
Copyright© 2023 Curia Generalizia della Congregazione dei Chierici Mariani dell’Immacolate Concezione della B.V.M., Roma, Italia Ad usum sodalium. Cum permissu superiorum. MARIAN H E R I T A G E STOCKBRIDGE, MA, USA
INDEX RERUM Le parole del Superiore Generale indirizzate a Santo Padre durante l’udienza privata..........................................................9 Discorso del Santo Padre Francesco ai partecipanti al Capitolo Generale della Congregazione dei Chierici Mariani dell’Immacolata Concezione della Beata Vergine Maria......................................................11 Dekret Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego...........................................................15 Dekret promulgujący uchwały Kapituły Generalnej Zgromadzenia Księży Marianów celebrowanej w Rzymie w dniach 6-16 lutego 2023 r.............................17 Uchwały Kapituły Generalnej celebrowanej w Rzymie w dniach 6-16 lutego 2023 r.............................19 Deklaracja Kapituły Generalnej dotycząca używania stroju uroczystego Zgromadzenia...............................................................24 Jubileuszowe Przesłanie Kapituły Generalnej 2023.................................25 Słowo Przełożonego Generalnego skierowane do Papieża Franciszka podczas audiencji prywatnej...............................29 Przemówienie Ojca Świętego Franciszka do uczestników Kapituły Generalnej Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w dniu 17 lutego 2023 r. ...............................30 Eucharystia w Papieskiej Bazylice Matki Bożej Większej.......................33 Jubileuszowy Akt Zawierzenia Zgromadzenia Matce Bożej Niepokalanej............................................................................38 List Okólny po Kapitule Generalnej 2023 roku........................................40 Dekret Przełożonego Generalnego dotyczący uroczystego stroju Zgromadzenia – białego habitu................................47 Formuła poświęcenia i wręczenia Habitu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.............................................................................49
Decree promulgating the resolutions of the General Chapter of the Congregation of Marian Fathers celebrated in Rome from February 6-16, 2023.............................................................................51 Resolutions of the General Chapter celebrated in Rome from February 6-16, 2023.............................................................................53 Declaration.......................................................................................................58 The Jubilee Message of the General Chapter of 2023..............................59 Address of the General Superior to Pope Francis during a private audience..............................................................................63 Address of His Holiness Pope Francis to the Participants of the General Chapter of the Congregation of the Marian Clerics of the Immaculate Conception of the Blessed Virgin Mary, February 17, 2023..............................................64 Eucharist: Pontifical Basilica of St. Mary Major Pauline Chapel................67 Jubilee Act of Entrustment of the Congregation to the Blessed Virgin Mary Immaculately Conceived ............................72 Circular Letter following the General Chapter of 2023..........................74 Carta Circular tras el Capítulo General 2023...........................................81 Decree of the Superior General concerning the solemn garb of the Marians, the white habit....................................................................88 Blessing of the habit of the Immaculate Conception of the Most Blessed Virgin Mary of the Congregation of Marian Fathers.....90 _____________________ Decreto de promulgação das resoluções do Capítulo Geral da Congregação dos Padres Marianos celebrado em Roma nos dias 6-16 de fevereiro de 2023..............................................................93 Resoluções do Capítulo Geral celebrado em Roma nos dias 6-16 de fevereiro de 2023..............................................................95
Declarações....................................................................................................100 Mensagem Jubilar do Capítulo Geral 2023.............................................101 Palavra do Superior Geral dirigida ao Santo Padre durante a audiência particular.......................................106 Discurso do Papa Francisco aos participantes no Capitulo Geral dos Clérigos Marianos da Imaculada Conceição da Bem-Aventurada Virgem Maria...................107 Eucaristia: Basílica Papal de Santa Maria Maior Capela Paulina 7 de fevereiro de 2023......................................................110 Ato Jubilar de entrega da Congregação a Nossa Senhora Imaculada...........................................................................115 Carta circular após o Capítulo Geral de 2023.........................................117 Decreto do Superior Geral relacionado com o traje solene dos Marianos, o hábito branco............................................125 Bênção do hábito da Imaculada Conceição da Santíssima Virgem Maria da Congregação dos Padres Marianos....................................................................................127 _____________________ Décret Promulguant les décisions du Chapitre Général de la Congrégation des Pères Mariens réuni à Rome du 6 au 16 février 2023..................................................................129 Les décisions du Chapitre Général réuni à Rome du 6 au 16 février 2023.......................................................131 Déclarations...................................................................................................136 Message Jubilaire du Chapitre Général 2023..........................................137 Les paroles du Superieur Géneral ditent au Saint Pére durant l’audience privée..............................................................................142
Allocution du Saint-Père François aux participants du Chapitre Général de la Congrégation des Pères Mariens de L’immaculée Conception de la très Sainte Vierge Marie.................143 Eucharistie: Basilique Pontificale de Sainte Marie Majeure Chapelle Pauline le 7 février 2023.............................................................146 Acte du Jubilé de confier la Congrégation à Notre Dame Immaculée....151 Lettre circulaire après le Chapitre Général de 2023..............................153 Décret du Supérieur Général concernant la tenue solennelle des Mariens, l’habit blanc...................160 Bénédiction de l’habit de L’immaculée Conception de la très Sainte Mère de dieu de la Congrégation des Pères Mariens................162
9 LE PAROLE DEL SUPERIORE GENERALE INDIRIZZATE A SANTO PADRE DURANTE L’UDIENZA PRIVATA Beatissimo Santo Padre, I membri del Capitolo Generale della Congregazione dei Chierici Mariani esprimono la profonda e sincera gratitudine per questa udienza e assicurano a Vostra Santità, la costante e quotidiana preghiera di tutta la Congregazione per Lei e per le Sue intenzioni. Ogni sera in ogni nostra comunità preghiamo affinché Lei “guidi la Chiesa con mano ferma sulle vie della salvezza”. L’incontro di oggi è per noi un’opportunità per rendere grazie a Dio all’occasione di Giubileo di 350° anni della fondazione della nostra comunità religiosa. Infatti, l’11 dicembre 1670, il nostro Padre Fondatore, San Stanislao di Gesù e Maria Papczyński, compì l’atto dell’Oblatio, cioè, attraverso la formula dei voti religiosi da lui composta, si offrì per sempre a Dio e all’Immacolata Madre del Signore. Così, iniziò la fondazione di un Istituto dedicato alla divulgazione del mistero dell’Immacolata Concezione della Madre di Dio, quasi 200 anni prima della proclamazione del dogma. In accordo con il nostro carisma di fondazione, oggi ci sforziamo di diffondere questo mistero di Maria e vediamo in esso la santità di ogni vita umana, dal concepimento fino alla morte naturale, ci sforziamo di essere profeti del destino escatologico di ogni essere umano e annunciamo il Vangelo in ogni modo possibile. Nel Giubileo della nostra Congregazione viviamo momenti speciali, donateci dalla Divina Provvidenza, in particolare il fatto che risale di oltre 100 anni fa, quando a causa delle persecuzioni, rimase in vita solo un membro della Congregazione. Oggi serviamo Dio e la Chiesa in 19 paesi del mondo e, pur non essendo una numerosa Congregazione, testimoniamo Cristo a modo di Maria, nostra Madre e Patrona, sempre
10 umile e piccola ancella del Signore. E desideriamo che questa sia la nostra strada. Santità, In questi giorni stiamo celebrando il 59° Capitolo Generale. In esso esploriamo i grandi doni della misericordia di Dio contenuti nel nostro Giubileo e nella nostra storia. La chiediamo di indirizzarci un messaggio e chiediamo la sua benedizione apostolica per il nostro servizio, secondo la nostra massima: Pro Cristo et Ecclesia.
11 DISCORSO DEL SANTO PADRE FRANCESCO AI PARTECIPANTI AL CAPITOLO GENERALE DELLA CONGREGAZIONE DEI CHIERICI MARIANI DELL’IMMACOLATA CONCEZIONE DELLA BEATA VERGINE MARIA Sala del Concistoro Venerdì, 17 febbraio 2023 Cari fratelli, buongiorno e benvenuti! Ringrazio per le sue gentili parole il Superiore Generale e saluto tutti voi. Celebrate questo Capitolo Generale ancora nel contesto del 350° anniversario della fondazione del vostro Istituto, avvenuta a Cracovia nel dicembre 1670, per opera di San Stanislao di Gesù e Maria. Sappiamo che non fu un inizio facile, sia per la ricerca di compagni adatti sia per il lungo iter di approvazione, ma San Stanislao non si arrese, confidando nella forza dello Spirito Santo. E proprio per fare tesoro dell’eredità che con la sua tenacia vi ha lasciato, vorrei ricordare con voi tre grandi linee della sua e vostra spiritualità, tutte segnate da una vivace dinamicità ascetica e pastorale: l’amore alla Vergine Maria, la preghiera di suffragio e l’attenzione ai poveri. In primo luogo, l’amore a Maria. È interessante vedere quello che San Stanislao insegna circa la devozione mariana: dice che il principale culto a Maria Immacolata è l’imitazione della sua vita evangelica. Questo è importante, perché la vera devozione alla Madre del Signore si nutre e cresce con l’ascolto e la meditazione della Parola di Dio: Maria è la Donna del Vangelo (cfr Mt 12,46-50). Secondo aspetto: la preghiera di suffragio, che caratterizza la dimensione escatologica della vostra congregazione. San Stanislao, però, inserisce in questo sguardo sull’orizzonte ultimo la preghiera particolare
12 per due grandi gruppi di poveri del suo tempo: i soldati caduti in battaglia e i morti di peste. Oggi ci vuole per I soldati: stanno cadendo dappertutto! Pensiamo che nel diciassettesimo secolo circa il 60% della popolazione europea fu sterminata dalle epidemie e dalle guerre! Bisognava pregare allora per le anime dei defunti e per il conforto delle famiglie e delle comunità, segnate dal dolore e dal lutto per la perdita dei loro cari (cfr Gv 11,35- 36). E il terzo tratto che vorrei rimarcare è l’attenzione ai poveri, in particolare a supporto dei parroci. I Chierici Mariani contribuivano così a rispondere ad alcuni seri problemi del tempo: l’affievolimento della fede, specialmente tra le classi più umili, la carenza di vocazioni sacerdotali e religiose, lo stato di miseria di gran parte della popolazione (cfr Mt 9,35-38). Cari fratelli, San Stanislao ha tracciato per la vostra congregazione linee di spiritualità e di azione ben incarnate nella storia concreta degli uomini e delle donne del suo tempo. Ed è importante per voi “raccoglierne il testimone”, continuando a rispondere creativamente alle sfide che anche la nostra epoca presenta. Non scoraggiatevi se incontrate opposizioni o difficoltà. Pensate alle grandi prove che ha affrontato la vostra famiglia religiosa nei secoli, ad esempio quanto all’inizio del novecento si è ridotta ad un solo membro! Con l’aiuto di Dio vi siete ripresi, fino a trovarvi oggi ad essere circa cinquecento religiosi, presenti in diciannove Paesi del mondo. Ricordiamo, in questo contesto, la figura del Beato Giorgio Matulaitis (1871-1927), chierico mariano, sacerdote, vescovo e Nunzio Apostolico in Lituania, uno dei protagonisti della vostra rinascita. Egli seppe ridare vitalità alla comunità aggiornandone le Costituzioni e promuovendone l’opera senza paura, fino a dover agire in clandestinità e a rischiare l’arresto, senza mai rinunciare a promuovere tra i religiosi e tra i fedeli la carità e l’unità. Vi incoraggio a tenere viva la fedeltà alle vostre origini in questa attenzione profetica all’oggi. Lo avete fatto in tempi recenti ponendo tra le vostre priorità pastorali l’apertura ai laici, la tutela della vita dal concepimento alla morte, l’attenzione agli ultimi e il sostegno alle famiglie in difficoltà; questo è molto importante: oggi la famiglia è sempre in pericolo… Sono scelte che trovano riscontro ad esempio nel centro di naprotecnologia e di aiuto alla famiglia che avete attivato presso il Santuario di Licheń, in Polonia; e nelle nuove aree di missione a cui vi siete aperti in Asia e in Africa. Il Signore vi aiuti ad andare avanti su queste strade. E vorrei concludere il nostro incontro
13 di oggi riprendendo tre titoli mariani con cui San Giovanni Paolo II vi invitava a venerare l’Immacolata. Maria “Sede della Sapienza”, perché sia ferma e solida la vostra testimonianza evangelica; Maria “Consolatrice degli afflitti”, perché gli uomini del nostro tempo trovino in voi amore e comprensione, e siano attratti a Dio dalla vostra carità e dal vostro servizio disinteressato; e, terzo, Maria “Madre di Misericordia”, perché siate ricchi di compassione materna per le anime redente dal sangue di Cristo e a voi affidate.[1] E su questo, per favore, non dimentichiamo lo stile di Dio: vicinanza, misericordia e tenerezza. Dio è così: è vicino, è misericordioso, è tenero. Questo è il nostro Dio. Un religioso, un prete, dev’essere vicino, dev’essere misericordioso, perdonare tutto, ed essere tenero, non aggressivo, paziente e caritatevole tutti I giorni. Di cuore benedico voi e tutti i confratelli. E per favore, non dimenticatevi di pregare per me. Grazie. ____________________________ [1] Cfr. S. Giovanni Paolo II, Discorso al Capitolo Generale dei Chierici Mariani dell’Immacolata Concezione della B.V. Maria, 22 giugno 1993.
15
17
18
19 UCHWAŁY KAPITUŁY GENERALNEJ CELEBROWANEJ W RZYMIE W DNIACH 6-16 LUTEGO 2023 R ZMIANY W KONSTYTUCJACH Ubiór współbraci K 17 Biały habit, który z Boskiego natchnienia, nosił nasz św. Ojciec Założyciel na cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, jest uroczystym ubiorem współbraci. Na sposób zwykły i codzienny duchowni mogą nosić strój kościelny według przepisów wydanych przez Konferencję Episkopatu kraju, w którym są obecni. Bracia zakonni mogą nosić strój kościelny na wzór duchownych, zgodnie z przepisami prawa. Ubranie wszystkich współbraci niech się odznacza prostotą i skromnością oraz niech odpowiada duchowi ubóstwa. (D 8) KPK 284, 669 §2; NV, IV,4; Testamentum II; FDR Kompetencje wyższych przełożonych w stosunku do upoważnienia do spowiadania K 72 Przełożony wyższy jest kompetentny udzielić wszystkim prezbiterom upoważnienia do spowiadania własnych jego podwładnych oraz innych osób dniem i nocą przebywających w domu zakonnym lub rezydencji. Przełożeni niech nie spowiadają swoich podwładnych, chyba że ci dobrowolnie o to proszą. Przełożeni powinni uznawać wolność swoich podwładnych należną im w zakresie korzystania z sakramentu pokuty i kierownictwa duchowego. Mają troszczyć się o to, by współbracia mieli do dyspozycji odpowiednich spowiedników, u których mogliby się często spowiadać. KPK 630 §§1-4, 968 §2, 969 §2; KM 260, 262-265 Nominacja mistrza i socjusza K 177 Mistrza nowicjuszy i jego socjusza mianuje przełożony wyższy za zgodą swej rady. Długość kadencji mistrza nowicjuszy i jego socjusza określona jest w Dyrektorium. KM 604 Przymioty mistrza K 178 Wychowaniem nowicjuszy ma kierować mistrz, który jest kapłanem i profesem po ślubach wieczystych, odznaczającym się wiedzą, roztropnością, miłością, pobożnością i zakonną karnością, aby był
20 zdolny słowem i przykładem nauczać wychowanków dróg doskonałości i przekazywać im charyzmat Zgromadzenia. KPK 651 §1; KM 601 Wymagane warunki wyboru K 239 Na urząd przełożonego wyższego powinni być wybierani kapłani będący profesami po ślubach wieczystych przynajmniej od siedmiu lat, którzy ukończyli trzydzieści pięć lat życia, jeśli chodzi o przełożonego generalnego, a trzydzieści lat, jeśli chodzi o innych przełożonych wyższych. Na urząd przełożonego miejscowego należy mianować kapłanów, którzy są profesami po ślubach wieczystych; długość okresu od ślubów wieczystych określa Dyrektorium 170. Bracia zakonni mogą być wybierani na urzędy przełożonych wyższych, po spełnieniu warunków wyżej wymienionych, w pojedynczych przypadkach i na zasadach wyjątku, według obowiązujących norm prawa powszechnego. Na urząd przełożonych miejscowych natomiast mianuje brata zakonnego przełożony generalny po uzyskaniu zgody swojej rady. KPK 623; KM 503; papież Franciszek, Rescriptum ex audientia z 18.V.2022 Głos czynny i bierny K 252 Głos czynny i bierny w wyborach mają wszyscy współbracia profesi po ślubach wieczystych. KPK 274 §1, 588 §2 Wynik głosowania K 257 W wyborach moc prawną ma to, za czym głosowała absolutna większość, tzn. więcej niż połowa głosujących; albo też, z wyjątkiem wyborów przełożonego generalnego i przełożonego prowincji, po dwóch bezskutecznych głosowaniach, za czym głosowała w trzecim głosowaniu większość względna. Jeżeli natomiast głosy podzielą się na równe części, za wybranego należy uważać starszego profesją, gdyby zaś równocześnie składali śluby, starszego wiekiem. KM 626 Usunięcie K 267 Wstępne narady K 267 Członkom kapituły wolno i wypada prywatnie naradzić się między sobą i zasięgnąć informacji o osobach proponowanych w wyborach, o ich przymiotach i zdatności do obowiązków; mogą nawet odbyć wspólne i jawne zebrania dla omówienia tego, co się może przyczynić do prawidłowego i należytego przeprowadzenia wyborów, byleby
21 wyborcy nie ustalali między sobą wyniku wyborów przed wejściem na salę posiedzeń. KM 643 Dyspensa od norm zawartych w Konstytucjach i Dyrektorium Nowy punkt Konstytucji po dotychczasowym K 304 K 305 Prawo dyspensowania od norm zawartych w Konstytucjach należy do Stolicy Świętej, natomiast od tych zawartych w Dyrektorium – do Przełożonego Generalnego po uzyskaniu zgody swej rady. ZMIANY W DYREKTORIUM Zasady noszenia stroju uroczystego D 8 Do niezbywalnego patrymonium duchowego naszego Zgromadzenia należy, między innymi, biały habit, który nosił nasz św. Ojciec Założyciel na cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Przyjmowany jest z zasady podczas ślubów wieczystych. Stanowi go prosta, biała sutanna z pasem. Wzór habitu, czas i sposób jego przyjęcia w poszczególnych jurysdykcjach zatwierdza przełożony generalny za zgodą swojej rady. Zachęca się współbraci, aby go ubierali przynajmniej w następujące dni: 1. 27 stycznia, w święto bł. abpa Jerzego, Odnowiciela, 2. 18 maja, w uroczystość św. Stanisława Papczyńskiego, Założyciela, 3. 29 sierpnia, w rocznicę odnowienia Zgromadzenia, 4. 17 września, w dzień narodzin dla nieba św. Ojca Założyciela, 5. 2 listopada, we wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, 6. 5 listopada, we wspomnienie Wszystkich Zmarłych naszego Zgromadzenia, 7. 8 grudnia, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, 8. 11 grudnia, w rocznicę założenia Zgromadzenia. (K 17) Kadencja Mistrza Nowicjuszy Nowy punkt Dyrektorium po dotychczasowym D 127 D 128 Kadencja mistrza nowicjuszy i jego socjusza trwa trzy lata. Tych samych można zawsze mianować ponownie.
22 Ograniczenie wieku D 168 Na urząd tak przełożonych wyższych, jak i miejscowych nie należy wybierać współbraci, którzy ukończyli 75. rok życia. K 238 Przełożony miejscowy D 169 Na urząd przełożonego miejscowego powinien być mianowany kapłan normalnie nie wcześniej niż trzy lata po profesji wieczystej. Brat zakonny natomiast może być mianowany na urząd przełożonego miejscowego przez przełożonego generalnego po uzyskaniu zgody swej rady i nie wcześniej niż po trzech latach profesji wieczystej. K 239; KPK 623; papież Franciszek, Rescriptum ex audientia z 18.V.2022 Usunięcie D 206 Prawo głosu poza własną prowincją lub wikariatem generalnym D 206 Współbracia posiadający głos czynny i bierny, jeśli przebywają poza własną prowincją lub wikariatem generalnym dłużej niż dwanaście miesięcy, uczestniczą w głosowaniach i mogą być wybrani na urzędy w tej prowincji lub wikariacie generalnym, w których pracują. (K 252) Skrutatorzy i sekretarz kapituły D 229 Przewodniczący kapituły proponuje członkom kapituły kandydatów na dwóch skrutatorów i na sekretarza, któremu można dodać także pomocnika. Wybory na każdego kandydata odbywają się osobno i wystarcza względna większość głosów. Skrutatorzy razem z przewodniczącym składają przysięgę na wierne wypełnianie swego urzędu i na dochowanie tajemnicy co do przebiegu kapituły. K 261; KM 652 Wstępne narady Nowy punkt Dyrektorium po dotychczasowym D 235 D 236 Członkom kapituły wolno i wypada naradzić się między sobą i zasięgnąć informacji o osobach proponowanych w wyborach, o ich przymiotach i zdatności do obowiązków; powinni w ramach sesji kapituły odbyć wspólne i jawne zebranie dla omówienia tego, co się może przyczynić do prawidłowego i należytego przeprowadzenia wyborów, byleby wyborcy nie ustalali między sobą wyniku wyborów przed wejściem na salę posiedzeń i aby nie namawiali innych do głosowania na własnego kandydata. KM 643
23 Łączenie domów D 246 Ażeby w jakimś domu mogła się odbyć kapituła miejscowa, wymaga się, aby w nim przebywało przynajmniej czterech współbraci profesów wieczystych. Jeżeli domy nie mają czterech profesów wieczystych, członkowie tych domów łączą się ze sobą lub z większym domem w celu odbycia kapituły miejscowej. Przełożony prowincji za zgodą swej rady rozstrzyga, które domy i w jaki sposób powinny się połączyć. K 275; KM 747 DEKRETY Dekret nr 1 dla Przełożonego Generalnego i jego Rady Przełożony Generalny zleci osobom kompetentnym opracowanie podręczników formacyjnych, według podanej niżej propozycji tematyczno- -treściowej, którą należy modyfikować według uznania fachowców: • Marianie od Niepokalanego Poczęcia – WCZORAJ I DZIŚ (historiozbawcza prezentacja historii i teraźniejszości Marianów) • Marianie od Niepokalanego Poczęcia – DROGA DUCHOWA (duchowość Zgromadzenia, szkoła modlitwy, pracy nad charakterem…) • Marianie od Niepokalanego Poczęcia – ZNACZĄCE POSTACIE (biografie duchowe znaczących Marianów) • Marianie od Niepokalanego Poczęcia – NAJWAŻNIEJSZE DZIEŁA (prezentacja dzieł Marianów na przestrzeni dziejów i dziś) • Marianie od Niepokalanego Poczęcia – GEOGRAFIA I SZTUKA (album znaczących miejsc oraz zabytków sakralnych i artefaktów…) • Marianie od Niepokalanego Poczęcia – ITINERARIUM (kilkuletni program formacyjny dla osób świeckich, korespondujący z Ratio Formationis oraz z „podręcznikami formacyjnymi”) Dekret nr 2 dla Przełożonego Generalnego i jego Rady Kapituła poleca, aby Przełożony Generalny utworzył Komisję ds. Ratio w celu odnowienia Ratio Formationis Marianorum według nowych Konstytucji i Dyrektorium (po Kapitule Generalnej w 2023 r.) oraz nowej Ratio Formationis Sacerdotalis wydanej w 2016 r., tak aby zostało ono potwierdzone przez Przełożonego Generalnego i Jego Radę.
24 ZALECENIA Zalecenie nr 1 dla Zarządu Generalnego Kapituła zaleca, aby Zarząd Generalny poświęcił następny konwent generalny (2026) duszpasterstwu powołań. Zalecenie nr 2 dla Zarządu Generalnego W celu realizacji i życia charyzmatem naszych ojców marianów, kapituła zaleca powołanie zespołu z różnych jurysdykcji, który przygotuje/ przeprowadzi doroczne rekolekcje w naszym zgromadzeniu zakonnym. Teksty rekolekcji powinny być następnie opublikowane w formie książkowej, stanowiąc przyczynek Mariańskiej Szkoły Duchowości. Zadanie opracowania i rozpowszechnienia w całym Zgromadzeniu programu, który zapewni rozpowszechnienie tego nauczania i życie duchowością naszych ojców marianów, należy powierzyć Zarządowi Generalnemu Zgromadzenia. DEKLARACJA KAPITUŁY GENERALNEJ DOTYCZĄCA UŻYWANIA STROJU UROCZYSTEGO ZGROMADZENIA Przeżywając Jubileusz 350-lecia powstania Zgromadzenia Księży Marianów, 114 lat od jego odnowienia, 59. Kapituła Generalna Zgromadzenia, powodowana pragnieniem zewnętrznego wyrażenia charyzmatu założycielskiego św. Stanisława – naszego Ojca, wierna współczesnemu nauczaniu Kościoła oraz wsłuchana w głos współbraci, postanowiła przywrócić w Zgromadzeniu możliwość używania białego habitu, bez zobowiązywania do tego kogokolwiek. Biały habit, jaki z Boskiego natchnienia, nosił nasz święty Założyciel, jest zewnętrznym znakiem naszej konsekracji zakonnej i jednocześnie naszego charyzmatu, którego istotą jest misterium Niepokalanego Poczęcia NMP. Odtąd jest to uroczysty ubiór współbraci, którego mogą używać według osobistego uznania, szczególnie w ważne dla naszej wspólnoty dni i rocznice. Używanie habitu nie jest obowiązkowe. Decyzję o jego ewentualnym noszeniu pozostawia się zawsze indywidualnemu osądowi każdego ze współbraci. Habit i strój kościelny przyjęty w danym miejscu mogą być używane zamiennie.
25 Krój habitu jak i ryt obłóczyn określi w osobnym rozporządzeniu przełożony generalny za zgodą swej rady. Habit przyjmuje każdy ze współbraci będących w formacji wstępnej, podczas profesji wieczystej lub w czasie i miejscu określonym przez Przełożonego Generalnego za zgodą jego rady. Po przyjęciu stroju uroczystego można go używać lub nie. Zamiast niego można też stale używać stroju kościelnego, według prawa i zwyczajów panujących w poszczególnych jurysdykcjach. Współbracia po ślubach wieczystych, którzy dotychczas nie przyjęli stroju uroczystego, mogą go używać według osobistego uznania po promulgacji Konstytucji i Dyrektorium. JUBILEUSZOWE PRZESŁANIE KAPITUŁY GENERALNEJ 2023 Abyśmy byli święci i nieskalani (Ef 1,4) Trwając w dziękczynieniu Panu Bogu za 350 lat istnienia naszego Zgromadzenia, odczytujemy duchowe dobro, jakiego doświadczyliśmy w historii naszej wspólnoty zakonnej i poszczególnych jej członków. Tak jak dawniej, również i dzisiaj, w czasie wojny, zarazy i jakichkolwiek trudności, Opatrzność Boga czuwa nad naszym Zgromadzeniem. Wyrazem jej działania jest pogłębiona świadomość naszej mariańskiej tożsamości. W 2017 r. Kapituła Generalna Zgromadzenia, jako owoc daru beatyfikacji i kanonizacji naszego Ojca Założyciela, zredagowała na nowo Konstytucje, aby bardziej wyrażały pierwotny zamysł Pana Boga wobec naszej wspólnoty, odciśnięty przez Ducha Świętego w duszy św. ojca Stanisława Papczyńskiego. W odnowionych w XXI w. Konstytucjach określono bardzo wyraźnie, że: „Misterium Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest istotą charyzmatu Zgromadzenia i od samego początku jego istnienia szczególnym znakiem, mocą i radością mariańskiego powołania. Z tego misterium wypływa tożsamość i misja Zgromadzenia”. Określenie charyzmatu zaprasza nas do pogłębiania jego rozumienia i do znajdowania wciąż nowych form przeżywania go w codzienności. Jednym z bardzo oczekiwanych i potrzebnych dziś sposobów realizacji naszego charyzmatu jest odnowione dążenie każdego do świętości we wspólnocie Zgromadzenia i Kościoła, dla dobra wszystkich ludzi.
26 1. Mariańska szkoła duchowości Niepokalanego Poczęcia Niepokalane Poczęcie Maryi centrum duchowości. Drogę do świętości wskazuje nam Maryja Niepokalana, Córka Boga Ojca, Matka Syna Bożego, Oblubienica Ducha Świętego, świątynia całej Trójcy Świętej. Kontemplując Maryję i misterium Jej Niepokalanego Poczęcia, nasz święty Ojciec Założyciel prowadzi nas na drodze do świętości, odwołując się do obrazu Mistycznej Świątyni Boga, którą się stajemy przez chrzest święty. Mariańska duchowość jest określona przede wszystkim w Oblatio i Norma vitae oraz w aktualnych Konstytucjach i Dyrektorium Zgromadzenia, jak również w innych pismach naszego św. ojca Założyciela. Po Biblii, wymienione tu pisma są dla marianina podstawowym zapisem jego drogi do świętości i całkowitego zjednoczenia z Bogiem. Mariańska szkoła duchowości jest darem, który trzeba przyjąć i rozwijać przez życie i studium. Paschalna droga Niepokalanego Poczęcia. Na radość świętowania odnowionych Konstytucji i Jubileuszu 350-lecia istnienia Zgromadzenia cieniem położyły się doświadczenia pandemii, wojny na Ukrainie, umierania wielu współbraci i znajomych. Są to wydarzenia, które wpisują się w paschalną historię naszego Zgromadzenia. Nie jest to przypadek, a z doświadczenia krzyża zawsze wypływa blask zmartwychwstania. Samo Niepokalane Poczęcie Maryi jest owocem Paschy Chrystusa, Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. Od samego początku Zgromadzenia, w sytuacjach trudu i cierpienia, moc i miłosierdzie Boga objawione w misterium Niepokalanego Poczęcia Maryi, były dla marianów źródłem nadziei i ratunku. Również i dzisiaj, nasza droga w mariańskiej szkole duchowości Niepokalanego Poczęcia w sposób nierozerwalny związana jest z doświadczeniem paschalnym i z totalnym ofiarowaniem Bogu swego życia. Mariańska tożsamość w praktyce. Myśląc o tożsamości warto pytać jak mariańska duchowość wyraża się w naszym życiu, w posłudze, w architekturze i wystroju naszych domów i świątyń, w naszym ubiorze? W jaki sposób odzwierciedlamy miłość Trójjedynego Boga do nas, jak ją ogłaszamy? Jak jest widoczna Pascha Chrystusa i pierwszeństwo Jego łaski w naszym życiu i wspólnocie? Kontemplując Niepokalaną Maryję, jaka jest i jaka mogłaby być nasza odpowiedź na odwieczne obdarowanie, które otrzymujemy od Boga?
27 Nasze życie i posługiwanie odbywa się zawsze we wspólnocie Zgromadzenia, według jego charyzmatu, praw i zwyczajów, w jedności z Kościołem powszechnym. Potrzeba nam nieustannego weryfikowania naszego sposobu życia i naszych dzieł, poprzez ich konfrontację z pierwotnym zamysłem naszego świętego Ojca Założyciela i z podstawowym charyzmatem Zgromadzenia. Co zaakceptowałby św. Stanisław Papczyński, co chciałby rozwinąć lub wprowadzić, co nakazałby porzucić? W jaki sposób mamy przeżywać śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa? Jakie światła dla życia i misji Zgromadzenia wnoszą najróżniejsze wydarzenia i wybitne postacie z jego historii? W jaki sposób mamy głosić Ewangelię żywym oraz wspierać zmarłych i umierających? Te i inne pytania mają być rozważane w mariańskich wspólnotach, aby odpowiedzi narodziły się z powszechnego poszukiwania i z inspiracji Ducha Świętego. 2. W służbie Chrystusowi i Kościołowi Wierność Chrystusowi i Kościołowi. We współczesnym świecie, a nawet w Kościele, niektórym wydaje się, że każdy może mieć „swoją prawdę” i że każda z nich jest równoważna. Widzimy jednak, choćby przy okazji Synodu o synodalności, że wielość możliwych poglądów i brak jasnego kryterium rozeznawania prawdy pośród nich, prowadzą do chaosu i pogubienia. Tym bardziej, wierni hasłu Zgromadzenia Pro Christo et Ecclesia, winniśmy się trzymać Słowa Bożego i Magisterium Kościoła i to nauczanie w sposób klarowny rozpowszechniać. Odnowiona antropologia. Dzisiejszy świat jest pogubiony na wielu płaszczyznach. Znakami tego pogubienia są między innymi: nieuznawanie Boga, Jego praw i żadnych autorytetów, relatywizm i subiektywizm poznawczy i moralny, próby ingerowania w naturę ludzką – kiedy życie się zaczyna i kończy, a nawet jak ono ma wyglądać w poszczególnych stadiach jego rozwoju, niszczenie naturalnych relacji międzyludzkich, utrata nadziei i sensu życia, rozpacz. Jesteśmy przekonani, że Maryja Niepokalanie Poczęta – człowiek prześwietlony Bożą łaską i napełniony Duchem Świętym od początku swojego istnienia, posłuszny woli Boga, jest odpowiedzią i lekarstwem na chorobę i cierpienie dzisiejszego świata. Mariańska szkoła duchowości winna uwypuklać ten antropologiczny wymiar Niepokalanego Poczęcia, aby ludzie pogubieni, przerażeni grzechem, przemocą i śmiercią, odzyskali nadzieję i pokój, która żywi się wiarą w Chrystusa.
28 Misyjność. Niepokalane Poczęcie jest darem dla Maryi i przez nią dla całego świata. Wolność miłości, jaka jest związana z misterium Niepokalanego Poczęcia, otwiera Ją na relację do Boga, Kościoła i całego świata. Prośmy Boga o uległość Duchowi Świętemu, o wolność od dotychczasowych miejsc i sposobów posługiwania, o wolność do pójścia wszędzie tam, gdzie jest większa potrzeba, również poza granice własnych państw, kultur i języków. Celem każdej naszej misji i każdego działania jest głoszenie Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego i dzielenie się bogactwem charyzmatu Niepokalanego Poczęcia, danym nam przez Boga. Towarzyszą nam w tym ludzie świeccy, szczególnie zrzeszeni w Bractwie Niepokalanego Poczęcia i Stowarzyszeniu Pomocników Mariańskich. Środki masowego przekazu. Wyjście tam, gdzie gromadzą się ludzie, oznacza też zaangażowanie we wszelkiego rodzaju nowoczesne formy przekazu. I tu jednak, tak jak we wszystkich innych rodzajach i metodach duszpasterstwa, pozostają w mocy zasady: wszystko ma być dla Chrystusa i Kościoła, w jedności ze Zgromadzeniem i Kościołem, w zgodzie z mariańską tożsamością i misją, w służbie braciom a nie swojej chwale lub rozrywce. Zakończenie Fundamentem mariańskiej szkoły duchowości jest misterium Niepokalanego Poczęcia Maryi. My konsekrowani jesteśmy wezwani do naśladowania Chrystusa ubogiego, posłusznego i czystego, który gromadzi nas, abyśmy przy Nim trwali i pozwolili się Mu posyłać do pozyskiwania innych dla Królestwa Niebieskiego. Aby nasze świadectwo było autentyczne, życie duchowe winno poprzedzać jakąkolwiek misję wyrażoną w zewnętrznym działaniu i pozostawało podstawowym zadaniem każdego i wspólnoty jako takiej. Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy niech nam będzie zbawieniem i obroną!
29 SŁOWO PRZEŁOŻONEGO GENERALNEGO SKIEROWANE DO PAPIEŻA FRANCISZKA PODCZAS AUDIENCJI PRYWATNEJ Umiłowany Ojcze Święty, Członkowie Kapituły Generalnej Zgromadzenia Księży Marianów wyrażają głęboką i szczerą wdzięczność za tę audiencję i zapewniają Waszą Świątobliwość o stałej i codziennej modlitwie całego Zgromadzenia za Waszą Świątobliwość i według intencji Ojca Świętego. Każdego wieczoru w każdej z naszych wspólnot modlimy się, abyś, Ojcze Święty, „pewnie prowadził Kościół po drogach zbawienia”. Dzisiejsze spotkanie jest dla nas okazją do dziękczynienia Bogu z okazji Jubileuszu 350-lecia powstania naszej wspólnoty zakonnej. Dokładnie dnia 11 grudnia 1670 roku, św. Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński, dokonał aktu Oblatio, czyli poprzez ułożoną przez siebie formułę ślubów zakonnych ofiarował się na zawsze Bogu i Niepokalanej Matce Pana. W ten sposób rozpoczął się proces zakładania Instytutu poświęconego szerzeniu misterium Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej, niemal 200 lat przed ogłoszeniem dogmatu. Zgodnie z naszym charyzmatem założycielskim, dziś staramy się szerzyć to misterium Maryi i dostrzegać w niej świętość każdego ludzkiego życia, od poczęcia aż do naturalnej śmierci, staramy się być prorokami eschatologicznego przeznaczenia każdego ludzkiego istnienia i głosimy Ewangelię na wszelkie możliwe sposoby. W czasie Jubileuszu naszego Zgromadzenia przeżywamy szczególne chwile, dane nam przez Bożą Opatrzność, w szczególności zaś fakt, że ponad 100 lat temu, z powodu prześladowań, przy życiu pozostał tylko jeden członek Zgromadzenia. Dziś służymy Bogu i Kościołowi w 19 krajach świata i choć nie jesteśmy dużym Zgromadzeniem, to świadczymy o Chrystusie na wzór Maryi, naszej Matki i Patronki, zawsze pokornej i skromnej służebnicy Pańskiej. I chcemy, aby to była nasza droga. Wasza Świątobliwość W tych dniach celebrujemy 59. Kapitułę Generalną. Zgłębiamy w niej wielkie dary Bożego miłosierdzia obecne w naszym Jubileuszu i w naszej historii. Prosimy Cię Ojcze Święty, abyś skierował do nas przesłanie i prosimy o apostolskie błogosławieństwo dla naszej posługi, zgodnie z naszym hasłem: Pro Cristo et Ecclesia.
30 PRZEMÓWIENIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ ZGROMADZENIA KSIĘŻY MARIANÓW NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY Sala Konsystorza Piątek, 17 lutego 2023 r. Drodzy Bracia, dzień dobry i witam Was! Dziękuję Przełożonemu Generalnemu za miłe słowa i pozdrawiam Was wszystkich. Obchodzicie tę Kapitułę Generalną ponownie w kontekście 350. rocznicy założenia waszego Instytutu, co miało miejsce w Krakowie w grudniu 1670 roku, dzięki działalności św. Stanisława od Jezusa i Maryi. Wiemy, że nie były to łatwe początki, zarówno jeśli chodzi o poszukiwanie odpowiednich towarzyszy, jak i długi proces zatwierdzania, ale św. Stanisław nie poddał się, ufając w moc Ducha Świętego. I właśnie po to, aby zachować dziedzictwo, jakie pozostawiła wam jego wytrwałość, chciałbym przypomnieć wam trzy główne linie jego i waszej duchowości, wszystkie naznaczone żywym dynamizmem ascetycznym i duszpasterskim: miłość do Maryi Dziewicy, modlitwa za cierpiących w czyśćcu i troska o ubogich. Po pierwsze, miłość do Maryi. Ciekawe jest to, czego św. Stanisław uczy o pobożności maryjnej: mówi, że głównym kultem Niepokalanej jest naśladowanie Jej ewangelicznego życia. Jest to ważne, ponieważ prawdziwe nabożeństwo do Matki Pana karmi się i wzrasta poprzez słuchanie i rozważanie Słowa Bożego: Maryja jest Niewiastą Ewangelii (por. Mt 12, 46-50). Drugi aspekt: modlitwa za cierpiących w czyśćcu, która charakteryzuje wymiar eschatologiczny waszego Zgromadzenia. W to spojrzenie na ostateczny horyzont św. Stanisław wpisuje jednak specjalną modlitwę za dwie wielkie grupy ubogich swoich czasów: żołnierzy poległych w walce i zmarłych na dżumę. Dziś to za żołnierzy wciąż trwa: padają wszędzie! Pomyślcie tylko, że w XVII wieku około 60 procent ludności Europy zostało wytępione przez epidemie i wojny! Trzeba było wtedy modlić się za dusze zmarłych oraz o pocieszenie rodzin i wspólnot, naznaczonych smutkiem i żałobą po stracie najbliższych (por. J 11, 35-36).
31 I trzeci rys, na który chciałbym zwrócić uwagę, to troska o ubogich, szczególnie w zakresie wspierania proboszczów. Księża Marianie przyczynili się w ten sposób do odpowiedzi na poważne problemy tamtych czasów: osłabienie wiary, zwłaszcza wśród klas niższych, brak powołań kapłańskich i zakonnych, ubóstwo dużej części społeczeństwa (por. Mt 9, 35-38). Drodzy Bracia, św. Stanisław wytyczył dla waszego Zgromadzenia linie duchowości i działania, które dobrze wcielają się w konkretną historię mężczyzn i kobiet jego czasów. Jest rzeczą ważną, abyście „przejęli pałeczkę”, nadal twórczo odpowiadając na wyzwania, jakie stawia przed nami nasza epoka. Nie zniechęcajcie się, jeśli napotkacie opór lub trudności. Pomyślcie o wielkich próbach, jakim poddawana była wasza rodzina zakonna w ciągu wieków, na przykład jak bardzo została zredukowana do jednego członka na początku XX wieku! Z Bożą pomocą odbudowaliście się, aż do dzisiaj jest was około pięciuset zakonników, obecnych w dziewiętnastu krajach świata. Przypomnijmy w tym kontekście postać bł. Jerzego Matulewicza (1871-1927), marianina, kapłana, biskupa i nuncjusza apostolskiego na Litwie, jednego z protagonistów waszego odrodzenia. Potrafił on ożywić wspólnotę, aktualizując jej Konstytucje i promując jej działalność bez lęku, nawet do tego stopnia, że musiał działać w ukryciu i narażać się na aresztowanie, nie rezygnując nigdy z promowania miłości i jedności wśród zakonników i wiernych. Zachęcam was, abyście w tej proroczej uwadze do dziś zachowali wierność waszym początkom. Uczyniliście to w ostatnich czasach, umieszczając wśród priorytetów duszpasterskich otwartość na świeckich, ochronę życia od poczęcia do śmierci, troskę o ostatnich i ubogich i wsparcie dla rodzin w trudnej sytuacji; to bardzo ważne: dzisiaj rodzina jest zawsze w niebezpieczeństwie… Są to wybory, które znajdują odzwierciedlenie na przykład w centrum naprotechnologii i pomocy rodzinie, które utworzyliście w sanktuarium w Licheniu, w Polsce; oraz w nowych obszarach misyjnych, na które otworzyliście się w Azji i Afryce. Niech Pan pomoże wam dalej podążać tymi drogami. I chciałbym zakończyć nasze dzisiejsze spotkanie podejmując trzy tytuły maryjne, którymi św. Jan Paweł II zaprosił was do czci Niepokalanego Poczęcia. Maryja „Siedziba Mądrości”, aby wasze świadectwo Ewangelii było mocne i solidne; Maryja „Pocieszycielka strapionych”, aby ludzie naszych czasów znajdowali w was miłość i zrozumienie, a także byli przyciągani do Boga przez wasze miłosierdzie i bezinteresowną
32 służbę; i po trzecie, Maryja „Matka Miłosierdzia”, abyście byli bogaci w macierzyńskie współczucie dla dusz odkupionych krwią Chrystusa i wam powierzonych. [1] I w tym, proszę, nie zapominajmy o stylu Boga: bliskości, miłosierdziu i czułości. Bóg jest taki: jest bliski, jest miłosierny, jest czuły. Taki jest nasz Bóg. Zakonnik, kapłan, musi być blisko, musi być miłosierny, przebaczać wszystko i być czułym, a nie agresywnym, cierpliwym i miłosiernym każdego dnia. Z serca błogosławię was i wszystkich waszych współbraci. I proszę nie zapomnieć o modlitwie za mnie. Dziękuję. _______________________________________ [1] Por. św. Jan Paweł II, Przemówienie do Kapituły Generalnej Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP, 22 czerwca 1993 r.
33 EUCHARYSTIA Papieska Bazylika Matki Bożej Większej Kaplica Paulińska 7 lutego 2023 Wprowadzenie do Mszy świętej Jako Archiprezbiter Papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej witam i pozdrawiam wszystkich Księży koncelebransów – uczestników Kapituły Generalnej Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, na czele z Ojcem Generałem Andrzejem Pakułą MIC. Bardzo dziękuję Ojcu Generałowi za zaproszenie do przewodnictwa tej Eucharystii, która w pewnym sensie otwiera waszą Kapitułę. Jest to kapituła specjalna, gdyż odbywa się w czasie obchodów Jubileuszu 350-lecia Zgromadzenia. Chcecie w tej Eucharystii zawierzyć Chrystusowi poprzez Niepokalaną rozpoczynające się obrady i decyzje jakie będziecie podejmować, całe Zgromadzenie i jego wierną służbę misji Kościoła oraz wszystkie owoce obchodów jubileuszowych. Jako miejsce sprawowania tej Eucharystii wybraliście Papieską Bazylikę Matki Bożej Większej. Jest to wybór bardzo wymowny: jest to bowiem najstarsza świątynia maryjna Kościoła łacińskiego – matka wszystkich sanktuariów maryjnych rozsianych po całym świecie, licząca 16 wieków historii. I wybraliście tę Kaplicę Paulińską, w której od wieków odbiera część Maryja, Salus Populi Romani. Można powiedzieć, iż jako Marianie, jesteście w tej Bazylice i w tej kaplicy „u siebie”, to znaczy w domu Maryi Niepokalanej, w Bazylice, w której – jak mawiał Ojciec Święty Jan Paweł II – „bije od wieków serce maryjne Kościoła”... Przygotujmy się więc na spotkanie z Panem w tej Eucharystii poprzez akt żalu i skruchy za wszystkie nasze grzechy i niewierności.... Homilia Jego Eminencji ks. kardynała Stanisława Ryłki Łaska Jubileuszu... 1. Ta Eucharystia, którą sprawujemy w Kaplicy Matki Bożej Salus Populi Romani, otwiera w pewnym sensie kolejną kapitułę Generalną waszego Zgromadzenia. Kapituły generalne odgrywają bardzo ważną rolę w życiu zgromadzeń zakonnych, stanowią bowiem rodzaj kamieni
34 milowych w ich historii, pogłębiają spojrzenie na charyzmat danego zgromadzenia i jego misję w Kościele i świecie. W czasie każdej Kapituły generalnej Pan stawia wam jako zgromadzeniu i jako poszczególnym jego członkom to samo pytanie, które kiedyś postawił w raju Adamowi: „Gdzie jesteś?” (Rdz 3,9), to znaczy: jaki jest twój stan ducha, jaka jest twoja wierność charyzmatowi, z którego zgromadzenie się narodziło i ciągle się odradza?... A więc: „Gdzie jesteś?...” To pytanie będzie często powracało w czasie waszej Kapituły... Ale obecna Kapituła Generalna ma charakter wyjątkowy, gdyż odbywa się w kontekście Jubileuszu 350-lecia waszego Zgromadzenia. Powracacie nie bez wzruszenia do owego 11 grudnia 1670 roku, kiedy to Św. Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński dokonał aktu oblacji, czyli całkowitego ofiarowania się Chrystusowi i Niepokalanej w ramach nowego zgromadzenia, które tym aktem faktycznie założył. Tak działa Duch Święty, który często nas zaskakuje, wybierając metodę ziarna gorczycznego, najmniejszego pośród ziaren, a które ma moc rozwinąć się w pokaźnie drzewo. Potwierdziła to wasza historia – i historia tylu innych zgromadzeń zakonnych! Słusznie więc uznaliście ten akt oblacji i datę 11 grudnia 1670 roku za datę powstania waszego Zgromadzenia. Przeżywacie więc, jako Zgromadzenie, szczególny kairos, to znaczy czas łaski Jubileuszu 350-lecia. W ten czas łaski jubileuszowej wpisuje się wasza Kapituła Generalna... I tu rodzi się pytanie: jak przeżywać ten kairos jubileuszowy, aby go nie zmarnować?... 2. Św. Jan Paweł II przy okazji wielkiego Jubileuszu roku 2000 uczył nas, jak przeżywać w Kościele wszelkie jubileusze (por. Novo millennio ineunte, n.l). Przeżywając jubileusz, nie można zatrzymywać się na powierzchni, trzeba iść w głąb, a to wymaga duchowego wysiłku. Mówił, iż łaska jubileuszu zakłada – po pierwsze – wdzięczną pamięć o początkach, o przebytej drodze. Następnie wymaga pasji i zaangażowania się w chwilę obecną. I wreszcie rodzi ona odnowioną nadzieję w spojrzeniu na przyszłość. A więc jubileusz zgromadzenia, właściwie przeżyty, to przede wszystkim wdzięczna pamięć o początkach i o przebytej drodze... Jest za co dziękować! Po 350 latach pochylacie się z wdzięcznością i poczuciem odpowiedzialności nad charyzmatem założycielskim zgromadzenia, który wyraził się w akcie oblacji Św. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego: „Ja, Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński [...] mając
35 lat czterdzieści, ofiaruje i poświęcam Bogu Ojcu Wszechmogącemu i Synowi i Duchowi Świętemu oraz Bogurodzicy, zawsze Dziewicy Maryi bez zmazy pierworodnej poczętej, moje serce, moją duszę, rozum, pamięć, wolę, uczucia, cały umysł całego ducha, zmysły wewnętrzne i zewnętrzne, i ciało moje, niczego sobie nie pozostawiając, abym w taki sposób był odtąd cały sługą tegoż Wszechmogącego i błogosławionej Dziewicy Maryi. Przyrzekam im przeto, że będę służył do końca mego życia w czystości i z gorliwością w tym Towarzystwie Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia (które chcę z Bożej łaski założyć). [...]Zwłaszcza zaś wyznaję, że Najświętsza Boża Rodzicielka Maryja poczęta została bez zmazy pierworodnej i obiecuję, że będę szerzył jej cześć i bronił jej nawet kosztem mego życia. Tak mi dopomóż Bóg i ta święta Boża Ewangelia.”. W tym akcie, jak w zalążku, było wszystko. Oto tajemnica niezwykłej mocy charyzmatu założycielskiego waszego zgromadzenia. Charyzmat założycielski zgromadzenia to kopalnia bez dna, która kryje w sobie wielkie bogactwo łask i natchnień Ducha Świętego, które każde pokolenie członków zgromadzenia musi ciągle na nowo odkrywać. Charyzmaty zachowują niezwykły dynamizm i potencjał duchowy zdolny odradzać się w sytuacjach w których po ludzku wydawało się, że to już koniec. Doświadczyło tej mocy wasze zgromadzenie, gdy odrodziło się za przyczyną Błogosławionego Jerzego Matulewicza. Charyzmat zgromadzenia to jest wasz wielki kapitał duchowy, którego trzeba strzec – a strzeżemy go, gdy po prostu nim żyjemy na co dzień. Gdy o nim pamiętamy. Dzisiaj wasze Zgromadzenie jest obecne w 19 krajach świata, liczy około 450 księży i braci, żyjących w 80 wspólnotach. Jest za co Bogu dziękować! A drugi warunek owocnego jubileuszu to przeżywanie teraźniejszości życia Kościoła i zgromadzenia z odnowioną pasją, entuzjazmem, zaangażowaniem i radością ewangeliczną. Wobec wielkich wyzwań jakie świat rzuca Kościołowi, wobec szerzącej się anty-ewangelizacji czy wręcz neo-pogaństwa, grozi nam – robotnikom winnicy Pańskiej – duchowe zmęczenie, małoduszność i utrata nadziei. Jubileusz ma w nas obudzić ewangeliczną odwagę i ducha misyjnego. A jak tego dokonać? Św. Paweł zachęcał Tymoteusza: „przypominam ci, abyś na nowo rozpalił charyzmat Boży, który jest w tobie” (2 Tym 1,6). Rozpalać w sobie charyzmat zgromadzenia oznacza powrót do owej „pierwotnej miłości” o której mówi św. Jan w Apokalipsie: „Ale mam przeciwko tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości. Pamiętaj więc skąd spadłeś, i nawróć się, i pierwsze czyny podejmij” (Ap 2,4-5).
36 A trzeci warunek owocnego jubileuszu, to patrzenie w przyszłość Zgromadzenia i Kościoła z odnowioną nadzieją. Dzisiaj wielką karierę robi słowo kryzys. Litania kryzysów w jakich pogrążony jest dzisiejszy świat jest bardzo długa. Wiele mówi się też o kryzysie w Kościele: o kryzysie wiary, o pustoszeniu kościołów zwłaszcza na zachodzie Europy, o kryzysie powołań kapłańskich i zakonnych. Kościół atakowany jest dzisiaj ze wszystkich stron, a nawet prześladowany w różnych częściach świata. Ojciec Święty Benedykt XVI mówił kiedyś, iż wydaje się, że w dzisiejszym świecie sprawa Boga i Ewangelii ciągle przegrywa. Ale to nieprawda, ponieważ Bóg nigdy nie przegrywa, gdyż każda Jego pozorna porażka, pociąga za sobą nową inicjatywę Bożego miłosierdzia, która nie ma granic i ciągle wychodzi na przeciw człowiekowi, aby go ratować (por. Przemówienie do Biskupów Szwajcarii, w: „Insegnamenti”, 11,2 (2006), ss.570-573). Kościół i świat potrzebują dzisiaj proroków nadziei, zbyt wielu bowiem namnożyło się proroków nieszczęść! Jubileusz zgromadzenia to przede wszystkim szkoła nadziei. Pamiętając o tych trzech warunkach autentycznego przeżywania jubileuszu – o jakich mówił nam Św. Jan Paweł II – modlimy się w tej Eucharystii, aby Jubileusz 350-lecia Zgromadzenia Księży Marianów przyniósł obfite owoce duchowej odnowy na służbie misji Kościoła w dzisiejszych czasach. 3. A teraz, na zakończenie naszej medytacji, skierujmy wzrok na ikonę Matki Bożej Salus Populi Romani. Oblicza Matki i Syna jaśnieją niezwykłym pięknem. Ich oczy patrzą na nas zgromadzonych w tej kaplicy z wielką miłością. Jest to ikona tradycji bizantyjskiej typu Hodigitria, ponieważ przedstawia Maryję jako tę, która wskazuje nam Drogę, czyli swego Syna. W lewej ręce Maryja trzyma chustę, gotowa ocierać łzy tych wszystkich, którzy płacząc błagają Ją o pomoc. Tutaj przez wieki, aż do naszych czasów, lud wierny przychodził do Niej przy okazji ważnych wydarzeń kościelnych (np. Sobory, Synody, celebracje Roku Świętego...) i przy okazji ważnych wydarzeń cywilnych (podziękowanie za odniesione zwycięstwa, modły błagalne w czasie zagrożeń wojennych czy epidemii...). Warto zaznaczyć, iż jest to jedna z najbardziej znanych i rozpowszechnionych w świecie katolickim ikon maryjnych. W tej prastarej Bazylice Matki Bożej Większej wszystko mówi o obecności Maryi Niepokalanej w życiu Kościoła, w życiu tego miasta i w życiu każdego ucznia Chrystusa. Jest to obecność, która przyciąga wiernych,
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==