43 w ten sposób, pod natchnieniem Ducha Świętego, uczcić Niepokalane Poczęcie NMP. Obecnie biały habit został nazwany uroczystym strojem współbraci. Pozostaje praktycznie niezmieniona reszta punktu dotycząca zwyczajnego stroju duchownych i braci zakonnych. Mogą oni nosić strój kościelny zgodnie z przepisami prawa, a ich ubranie powinno się odznaczać prostotą i skromnością. Zmieniony został również punkt 8 Dyrektorium. Dawny tytuł, Ochrona Patrymonium, został zmieniony na Zasady noszenia stroju uroczystego. Pierwsze zdanie pozostaje w dotychczasowym brzmieniu. Mówi ono, że biały habit, który nosił nasz św. Ojciec Założyciel na cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny należy do niezbywalnego patrymonium duchowego naszego Zgromadzenia. Następnie punkt ten stanowi, że współbracia będą otrzymywali ten uroczysty strój przy ślubach wieczystych. Jest on określony jako prosta biała sutanna z pasem. Rada Generalna zatwierdzi wzór habitu, sposób jego otrzymywania oraz czas, kiedy będzie on wręczany w poszczególnych jurysdykcjach. Być może niektóre jurysdykcje będą wolały, aby habit wręczano w innym czasie niż przy ślubach wieczystych. Współbracia są zachęcani, aby nosić go przynajmniej w osiem wymienionych dni, będących ważnymi rocznicami dla Zgromadzenia. Kapituła zatwierdziła również deklarację dotyczącą białego habitu, która zostanie wydrukowana wraz z Uchwałami Kapituły. Ukazuje ona kontekst tych decyzji Kapituły – Jubileusz 350-lecia oraz niektóre fakty historyczne. Wyjaśnia następnie implikacje tych decyzji oraz to, jak zostaną one wcielone w życie. Jak doszło do podjęcia tych decyzji przez Kapitułę? Na portalu padrimariani.org zamieszczone są różnorodne materiały na temat historii białego habitu w naszym Zgromadzeniu. Mówiąc krótko, po przywdzianiu habitu przez Ojca Założyciela w roku 1671 był on noszony przez wszystkich wstępujących do Zgromadzenia, aż do roku 1909 – czyli przez 238 lat. Dla naszego świętego Założyciela był on symbolem Niepokalanego Poczęcia oraz podstawowym wyznacznikiem naszej tożsamości. Błogosławiony Jerzy wraz z dwoma innymi kandydatami pragnął przywdziać ów habit i wstąpić do Zgromadzenia. Ponieważ jednak nie pozwoliły na to władze państwowe, był zmuszony wstąpić do niego potajemnie (Prośba ks. Jerzego Matulewicza do Generała Wincentego Sękowskiego o przyjęcie do Zakonu wraz z przyjaciółmi, Sankt Petersburg, 8/9 września 1908 r.). Ze względu na prześladowania
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==