34 milowych w ich historii, pogłębiają spojrzenie na charyzmat danego zgromadzenia i jego misję w Kościele i świecie. W czasie każdej Kapituły generalnej Pan stawia wam jako zgromadzeniu i jako poszczególnym jego członkom to samo pytanie, które kiedyś postawił w raju Adamowi: „Gdzie jesteś?” (Rdz 3,9), to znaczy: jaki jest twój stan ducha, jaka jest twoja wierność charyzmatowi, z którego zgromadzenie się narodziło i ciągle się odradza?... A więc: „Gdzie jesteś?...” To pytanie będzie często powracało w czasie waszej Kapituły... Ale obecna Kapituła Generalna ma charakter wyjątkowy, gdyż odbywa się w kontekście Jubileuszu 350-lecia waszego Zgromadzenia. Powracacie nie bez wzruszenia do owego 11 grudnia 1670 roku, kiedy to Św. Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński dokonał aktu oblacji, czyli całkowitego ofiarowania się Chrystusowi i Niepokalanej w ramach nowego zgromadzenia, które tym aktem faktycznie założył. Tak działa Duch Święty, który często nas zaskakuje, wybierając metodę ziarna gorczycznego, najmniejszego pośród ziaren, a które ma moc rozwinąć się w pokaźnie drzewo. Potwierdziła to wasza historia – i historia tylu innych zgromadzeń zakonnych! Słusznie więc uznaliście ten akt oblacji i datę 11 grudnia 1670 roku za datę powstania waszego Zgromadzenia. Przeżywacie więc, jako Zgromadzenie, szczególny kairos, to znaczy czas łaski Jubileuszu 350-lecia. W ten czas łaski jubileuszowej wpisuje się wasza Kapituła Generalna... I tu rodzi się pytanie: jak przeżywać ten kairos jubileuszowy, aby go nie zmarnować?... 2. Św. Jan Paweł II przy okazji wielkiego Jubileuszu roku 2000 uczył nas, jak przeżywać w Kościele wszelkie jubileusze (por. Novo millennio ineunte, n.l). Przeżywając jubileusz, nie można zatrzymywać się na powierzchni, trzeba iść w głąb, a to wymaga duchowego wysiłku. Mówił, iż łaska jubileuszu zakłada – po pierwsze – wdzięczną pamięć o początkach, o przebytej drodze. Następnie wymaga pasji i zaangażowania się w chwilę obecną. I wreszcie rodzi ona odnowioną nadzieję w spojrzeniu na przyszłość. A więc jubileusz zgromadzenia, właściwie przeżyty, to przede wszystkim wdzięczna pamięć o początkach i o przebytej drodze... Jest za co dziękować! Po 350 latach pochylacie się z wdzięcznością i poczuciem odpowiedzialności nad charyzmatem założycielskim zgromadzenia, który wyraził się w akcie oblacji Św. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego: „Ja, Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński [...] mając
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==