44 zapomniano wiele istotniejszy aspekt pozytywny tej prawdy, czyli koncepcję pełni łaski, prawdę o uświęcającej obecności i działaniu Ducha Świętego, w którym Maryja staje się nowym stworzeniem, Nową Ewą, czyli właśnie Niepokalanym Poczęciem. Patrząc może nazbyt po ludzku tylko na krzyż i cierpienie Chrystusa, zapomniano, że odkupienie to nie wyłącznie akt ofiary dokonany przez Niego raz na zawsze w historycznej przeszłości, którego zasługi mogą być aplikowane ludziom dzięki pośrednictwu Kościoła. Wszak odkupienie to także (a może przede wszystkim) permanentna, eschatyczna rzeczywistość istniejąca w Zbawicielu, który dlatego, że zmartwychwstał, zawsze żyje, aby wstawiać się za tymi, którzy przez Niego zbliżają się do Boga (por. Hbr 7, 25). Na pierwszy plan wysuwa się zatem osobista relacja z Chrystusem a przez Niego z Bogiem. Nie ma tu mowy o abstrakcyjnym aplikowaniu łask i korzystaniu z zasług Chrystusa, jak gdyby znajdowały się one w jakimś niebiańskim skarbcu będącym w posiadaniu Kościoła, ale o realnej obecności Zmartwychwstałego, który żyje w swoim Kościele i daje życie światu. W świetle tak rozumianego zbawienia Niepokalane Poczęcie Maryi to nie tylko wolność od grzechu Adama w pierwszym momencie Jej poczęcia dzięki przyszłym zasługom Chrystusa, ale to przede wszystkim zanurzenie w tej permanentnej i eschatycznej rzeczywistości zbawienia istniejącej w Jej Synu, rzeczywistości, którą jest Duch Święty, odwieczne i niestworzone Niepokalane Poczęcie. Ten zaś Duch Stworzyciel i Uświęciciel przychodzi, gdy Syn zostaje uwielbiony (J 7, 39) poprzez śmierć i zmartwychwstanie. Niepokalane Poczęcie paschalną tożsamością Maryi Misterium paschalne Syna Bożego, a zwłaszcza Jego zmartwychwstanie, nie stanowi wyizolowanego wydarzenia. Jego skutki dotyczą bezpośrednio każdego człowieka i świata, w szczególności zaś Maryi, o czym mówi nam tajemnica Jej Niepokalanego Poczęcia. W świetle bowiem teologii paschalnej, która nie oddziela misterium stworzenia od odkupienia, Jezus Chrystus Paschalny to transcendentny i eschatyczny Syn Boży, który jest przed wszystkim i w którym wszystko ma istnienie. On jest Głową Ciała, czyli Kościoła, i On jest Początkiem, Pierworodny wobec każdego stworzenia (por. Kol 1, 15-18). Zatem
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==