113 w duszy Ojca Stanisława, a dotycząca założenia przez niego Zgromadzenia Niepokalanego Poczęcia NMP, przymuszała go do realizacji swego celu.74 Tym celem zaś nie był zamknięty korabiewski erem pustelników pokutujących za grzechy, ale braterska wspólnota marianów codziennie doświadczających zbawienia (por. Dz 2, 47) i dlatego pragnących aktywnie włączać się w dzieło Kościoła ewangelizacji świata, która zawsze jest nowa pomimo dwóch tysięcy lat historii. Hasło „nowa ewangelizacja” sformułowane niegdyś przez św. Jana Pawła II nie oznacza przecież głównie poszukiwania nowych środków i form przekazu Ewangelii, jak gdyby chodziło o odniesienie sukcesu propagandowego czy medialno-reklamowego, ale zawiera wezwanie do powrotu do jej źródeł, a właściwie Źródła, którym jest Pan, Jezus Chrystus, Ukrzyżowany i Zmartwychwstały, aby zaczerpnąwszy z owego Źródła, na nowo wyruszyć w misję. W naszych czasach ten powrót do Źródła jest tym bardziej naglący i konieczny, że kryzys wiary dotyka samego Kościoła i wielu jego przedstawicieli, o czym otwarcie mówił już przed laty Benedykt XVI.75 Z tego powodu ogłosił on Rok Wiary i zwołał na październik 2012 roku XIII Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów dotyczące nowej ewangelizacji dla przekazu wiary chrześcijańskiej. Nowa ewangelizacja, w którą ze względu na swój charyzmat powinno włączać się aktywnie Zgromadzenie Księży Marianów, to autentyczny powrót do Chrystusa, wezwanie do spotkania z Nim jako żywą Osobą76, i dopiero wtedy głoszenie Radosnej Nowiny o Nim na zasadzie świadectwa dawanego przede wszystkim życiem, a dopiero później słoznaczył pewne normy sprecyzowane w zarządzeniach i określone statutami, do przestrzegania których mieli się pod przysięgą zobowiązać. Zarządzenia biskupa były niezwykle surowe. Nakazywały ścisły post w środę i piątek, ścisłe milczenie w poniedziałek, środę, piątek i sobotę, publiczne biczowanie codziennie, zakaz wychodzenia poza klauzurę. Ustanowiona przez biskupa reguła dla powstającego zgromadzenia kładła nacisk na bardzo surową pokutę, a pustelników obligowała do odprawiania nieustannych rekolekcji” (Jan Kosmowski, Marianie 1671–1788, dz. cyt., s 42). 74 Por. Św. Stanisław Papczyński, Założenie Domu Skupienia, dz. cyt. nr 6. 75 Benedykt XVI, Un modo nuovo di essere cristiani, przemówienie do członków Kurii Rzymskiej z okazji składania życzeń bożonarodzeniowych, 22 grudnia 2011 r., w: Insegnamenti di Benedetto XVI, LEV, Città del Vaticano 2012, vol. VII/2 (luglio-dicembre 2011), s. 951. 76 „U początku bycia chrześcijaninem nie ma decyzji etycznej czy jakiejś wielkiej idei, ale jest natomiast spotkanie z wydarzeniem, z Osobą, która nadaje życiu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie” (Benedykt XIV, Encyklika Deus caritas est, 25 grudnia 2005 r., nr 1, w: Enchiridion Vaticanum, EDB, Bologna 1966–, vol. 23, nr 1539, s. 1016–1017).
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==