100 nie mu nawet jego umiłowanej Norma vitae, jako że Zakon Marianów ostatecznie uzyskał aprobatę papieską w 1699 roku nie na podstawie tej Reguły czy Konstytucji, jak pragnął Założyciel – stanowiła ona bowiem niejako symbol całego jego życia po akcie Oblatio – ale na podstawie Reguły Dziesięciu Cnót Najświętszej Maryi Panny otrzymanej od franciszkanów reformatów i przywiezionej z Rzymu przez ojca Joachima Kozłowskiego od św. Anny, a którą marianie przyjęli na kapitule generalnej 14 kwietnia 1701 roku. Sam ojciec Kozłowski, promowany przez Ojca Papczyńskiego, z któremu jeszcze jako subdiakon towarzyszył mu w podróży do Rzymu w latach 1690–1691 mającej na celu uzyskanie papieskiego zatwierdzenia Zakonu Marianów, potem zaś wybrany przez kapitułę na jego koadiutora i następcę, już po śmierci promotora starał się w przewrotny sposób pozbawić go tytułu Ojca i Fundatora Zakonu, przypisując go bezprawnie samemu sobie.52 Nie trzeba chyba dodawać, że nawet w czasach współczesnych wciąż pojawiają się u niektórych członków Zgromadzenia Marianów wątpliwości i opory w przyjęciu i uznaniu niezaprzeczalnego ojcostwa św. Stanisława Papczyńskiego względem marianów. Te wątpliwości i opory, wynikające bardzo często z ignorancji zawinionej lub niezawinionej, można i trzeba przezwyciężyć. Trzeba zatem poznać głębiej dzieło i osobę Ojca Założyciela oraz odkryć w nim bogactwo łaski Ducha Świętego danej mu, by mógł stać się świadkiem tajemnicy Niepokalanego Poczęcia, która sama się nikomu nie narzuca, ale „przymusza” z miłością tych, których Bóg od wieków wybrał, ażeby nie stali bezczynnie w Winnicy Pańskiej, lecz z zapałem szerzyli jej cześć, ukazując jej głęboki zbawczy sens. Aby tego dokonać, należy udać się do Źródła, wrócić do początków tego Towarzystwa Niepokalanego Poczęcia, które Duch Boski ukształtował w umyśle Założyciela, a o czym on zaświadczył przez ofiarowanie siebie Bogu i Dziewicy Niepokalanej 11 grudnia 1670 roku w Kazimierzu pod Krakowem. Zgromadzenie Księży Marianów Zgromadzenie Zakonne Marianów zapoczątkowane przez św. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego jest przede wszystkim To52 Por. Jan Kosmowski, Marianie 1671–1788, dz. cyt., s. 119.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==