64 Wnioski 1. Ojciec Stanisław nie uprawiał teologii systematycznej w ścisłym tego słowa znaczeniu. Jego dzieła mają raczej charakter ascetyczno-duchowy. Można jednak w jego pismach odnaleźć dość liczne wypowiedzi dotyczące misterium Kościoła. 2. Podejmowanie tematów eklezjologicznych przez o. Papczyńskiego jest spowodowane najczęściej przez konkretny biblijny tekst, który jest przez niego rozważany. Stawia się on nieco na uboczu ówczesnych sporów i problemów podejmowanych przez eklezjologię potrydencką. Jego zainteresowania kierują się zasadniczo ku życiu wewnętrznemu, a nie ku teologicznym debatom. 3. Nasz Założyciel najchętniej korzysta z obrazu „ciała”, podkreślając przy tym szczególną rolę wzajemnej miłości. W sposobie rozumienia tej kategorii bliższy jest ujęciom komunijnym, niż tym, które wiążą się bardziej z obrazem Kościoła jako społeczności doskonałej. 4. Wydaje się, że u fundamentów koncepcji życia zakonnego leży u o. Stanisława ideał pierwszej gminy jerozolimskiej, wspólnoty braci, zjednoczonej wzajemną miłością; ideał najprawdopodobniej zaczerpnięty od św. Augustyna.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==