59 Michał Kozak MIC*1 PISMA O. STANISŁAWA PAPCZYŃSKIEGO W PERSPEKTYWIE EKLEZJOLOGICZNEJ Uwagi wstępne Poniższe krótkie opracowanie jest wynikiem dość uważnej lektury dostępnych pism o. Stanisława Papczyńskiego. Wyczerpujące potraktowanie zadanego tematu wymaga bardziej pogłębionego studium i szerszej wiedzy z zakresu historii eklezjologii i duchowości niż ta, którą dysponuje prelegent, dlatego niektóre wnioski, zwłaszcza dotyczące źródeł i autorów, pod których wpływem znajdował się o. Stanisław, trzeba traktować jako mniej lub bardziej prawdopodobne hipotezy. Mówienie o „eklezjologii” o. Stanisława Papczyńskiego jest oczywiście mocno przesadzone. On sam nie był „rasowym” teologiem i zasadniczo nie napisał żadnego teologicznego traktatu. Śmiało możemy powiedzieć, że nawet przy wielkim wysiłku rady generalnej i licznych postulatorów, doktorem Kościoła nie zostanie. Czas, w którym o. Papczyński zaczyna studiować teologię od daty wydania pierwszego traktatu eklezjologicznego (Jakub z Viterbo, „O rządzie chrześcijańskim”, ok. 1302), dzielą trzy wieki. Od Soboru Trydenckiego minęło zaledwie 100 lat, możemy więc powiedzieć, że eklezjologiczna panorama, w którą wpisane zostały życie i twórczość o. Papczyńskiego, zdominowana była przez kontrreformację i potrydencką odnowę katolicyzmu. Chociaż wypowiedzi naszego Założyciela dotyczące misterium Kościoła zasadniczo ograniczają się do krótkich, jedno- lub kilkuzdaniowych wzmianek, można jednak pokusić się o próbę odpowiedzi, jaki obraz Kościoła nosił w swym sercu i umyśle ich autor. W trzech poniższych punktach spróbuję przybliżyć tę odpowiedź. Ich tytuły należy traktować z lekkim przymrużeniem oka, mają charakter raczej porządkujący niż merytoryczny. * Ks. Michał Kozak MIC, doktor teologii z zakresu eklezjologii, duszpasterz, rekolekcjonista, Sulejówek.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==