364 ochrzczonych do udziału w apostolacie. Jednym z tematów, które bardzo często powracały w wypowiedziach papieża Jana Pawła II, było wezwanie do nowej ewangelizacji. Każdy ochrzczony i bierzmowany jest adresatem tego wezwania. Wspieranie kapłanów przez osoby świeckie może się realizować przez pomoc swoim duszpasterzom we własnej parafi i. Ewangelizacja nie musi oznaczać bezpośredniego udziału w zorganizowanych akcjach czy dziełach ewangelizacyjnych, choć i tu udział osób świeckich jest konieczny i niezastąpiony. Nie ma też nic wspólnego z propagandą i narzucaniem się innym. Jest ona w istocie dzieleniem się z innymi tą drogocenną perłą Ewangelii, którą samemu się najpierw otrzymało (por. Mt 13,44-46). Podstawą ewangelizacji jest ciągłe nawracanie się każdego z nas, życie w jedności z Chrystusem, a przez to wprowadzanie Go we wszystkie sfery naszego życia. Chrześcijanin – świątynia Boga Ojciec Stanisław jest promotorem idei powszechnego powołania do świętości. Po uzyskaniu zwolnienia ze ślubów w zakonie pijarów, przebywając na dworze państwa Karskich, napisał jedno ze swoich dzieł: Templum Dei mysticum („Mistyczna świątynia Boga”), będące swoistym podręcznikiem dążenia do świętości dla świeckich. Było to jedno z pierwszych dzieł tego rodzaju w Polsce. Ojciec Stanisław nie pisał go w oderwaniu od duszpasterskich realiów swojej epoki. Przeciwnie, miał przed oczyma wszystkie duchowe i społeczne problemy swojego czasu. Zdawał sobie sprawę ze słabości wiary wielu sobie współczesnych, widział też, jak wiele osób niszczy swoje życie przez grzech. Widział postępującą demoralizację w społeczeństwie na skutek wyniszczających wojen i konfl iktów oraz związanych z tym plag głodu, zarazy i powszechnego zubożenia ludzi. Jest bardzo ważne, że właśnie w takim kontekście o. Stanisław nie odwraca się od tego „złego” świata, nie popada w narzekanie nad złymi czasami, nie poprzestaje też na samym wskazywaniu na grzechy ludzi sobie współczesnych. Chce on skierować człowieka ku Bogu, który może odnowić jego życie. Chce także, aby każdy odkrył, jak bardzo jest kochany przez Boga i że otrzymuje od Niego wspaniałe powołanie. Pisze tak: „Człowiek stworzony przez Boga i przez sakrament chrztu Jemu poświęcony jest Jego mistyczną świątynią (...). Dlatego niech każdy zwróci pilniejszą uwagę na wspaniałość swego pierwotnego stanu i uzna w sobie obraz Trójcy Świętej za godny czci oraz dąży do tego, aby posiąść godność podobieństwa Bożego przez szlachetność obyczajów”, oraz w innym fragmencie: „Wy, chrześcijanie, jesteście świątynią Boga żywego. Jak wielka wasza chwała! Jaka godność!”. Ta świątynia Boga, o której pisał o. Stanisław, jest konsekrowana przez chrzest. Dlatego zachęcał on do tego, aby składać Bogu dziękczynienie za
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==