332 pouczeniach wyraźnie mówi o modlitwie, usilnie do niej zachęca i poświęca jej kilka przypowieści. Święci są prawdziwymi naśladowcami Chrystusa. Umieją Go słuchać i postępować tak, jak On postępował. Pierwsze biografi e o. Stanisława Papczyńskiego, napisane jeszcze w XVIII w., wkrótce po jego śmierci, ukazują, jak od małego dziecka był wprowadzany przez swych rodziców w świat modlitwy. Nie tylko rodzice uczyli go pacierza, ale on sam lubił przyozdabiać kapliczki, modlić się, z dziećmi na łące urządzać procesje. Zawsze go ciągnęło do kościoła i umiał powtórzyć, i naśladować to, co tam zobaczył i usłyszał. Te proste i dziecinne – mogłoby się wydawać mędrcom tego świata – zachowania małego chłopca doprowadziły z czasem do dojrzałej modlitwy, umiejętności słuchania Boga i posłuszeństwa Jego woli. W późniejszym okresie swego życia, już jako profesor i autor ascetycznych dzieł o. Papczyński wiele pisał o modlitwie i gorąco do niej zachęcał. Posłuchajmy fragmentu z jego pism: „Proście, a otrzymacie” (zob. J 16,24). Rozważ to, że choć Zbawiciel powiedział, że proszący mają wszystko otrzymać, są jednak pewne rzeczy, o które – jak się uważa – chrześcijanin i zakonnik w ogóle nie powinien prosić, a to z tego względu, że albo sprzeciwiają się one sprawiedliwości, albo też godzą w miłość. Proszenie bowiem o szkodę na czyimś życiu lub dobrach, proszenie lub życzenie komukolwiek śmierci, żeby posiąść jego dziedzictwo, kłóci się ze sprawiedliwością. A znowu domaganie się, aby Bóg ukarał twych wrogów, jest przeciwne miłości, która każe miłować także nieprzyjaciół. A zatem, o trzy bardzo słuszne rzeczy proś Ojca Niebieskiego w imię Syna, który będzie u ciebie w gościnie: o przebaczenie grzechów, o łaskę wytrwania w dobrym i o nieśmiertelną chwałę. Owszem, jeśli posłuchasz Prawdy, proś najpierw o Królestwo Boże, a wszystko inne będzie ci dodane (por. Łk 12,31). Dziś, razem z Maryją, Matką Jezusa i naszą Matką, módlmy się o Ducha Świętego, aby się wstawiał w naszych błaganiach, uczył nas prawdziwej modlitwy, która Jemu się podoba, i pozwalał trwać w światłości. Rozważanie 23 Rozmiłowany w Eucharystii Spośród darów, jakie Chrystus pozostawił swojemu Kościołowi, jest jeden wyjątkowy. To Eucharystia. Jej wyjątkowość polega na tym, że jest nie tylko darem, który przypomina nam o Dawcy, ale jest Jego obecnością. W Eucharystii jest obecny cały i prawdziwy zmartwychwstały Bóg-Człowiek, Jezus Chrystus. Ojciec Stanisław Papczyński, założyciel pierwszego męskiego zgromadzenia w Polsce, bardzo kochał Chrystusa Eucharystycznego. Napisał nawet spe-
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==