260 Przedwiecznego Słowa Rodzicielce Pobożnie Wymownej Dziewicy Maryi Bez żadnej zmazy Poczętej. Z wielką gorliwością opiekował się w Warszawie obrazem Matki Bożej Łaskawej i szerzył Jej kult. Na podstawie „Reguły naśladowania dziecięciu cnót Maryi” założył Zgromadzenie Księży Marianów pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Przy rozważaniu słów: „Wstań i weź Dziecię i Jego Matkę, i uchodź do Egiptu” (Mt 2,13), często powtarzał: „Rozważ, że Bóg chce, żebyś był nie tylko pobożnym sługą Jego Syna, ale faktycznie też i Matki Bożej” (IC). Kim jest Maryja dla o. Stanisława i dla nas? Od wieków Bóg wybrał Maryję na Matkę Zbawiciela i obdarzył Ją wyjątkowym powołaniem. „Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, jak początek swej mocy, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała. Przed oceanem istnieć zaczęłam” (Prz 8,22-24a; BT). Bóg obdarzył Ją też szczególnym darem. Była wolna od grzechu pierworodnego i innych grzechów: Niepokalanie Poczęta. Przy zwiastowaniu Anioł Gabriel nazwał Ją „Łaski pełna”. Jan Paweł II mawiał, że jest „pierwsza w pielgrzymce wiary”. Kilka lat temu w muzeum w Oliwie był na wystawie obraz pt. Zdjęcie z krzyża. Chrystus zmarły, o trupio szarej barwie, złożony w ręce Niewiasty, całej w jasnej bieli, bez najmniejszej skazy, Niepokalanej. Wokół wiele pochylonych postaci, a z ich rąk i serc cieknie czerwona krew. Są grzeszni, są winni śmierci Chrystusa. Maryja jest zwornikiem jedności pomiędzy ludźmi, a także pomiędzy Bogiem i ludźmi. Ona czuwa wraz z Apostołami i niewiastami na modlitwie przed Zesłaniem Ducha Świętego. Dziś czuwa pośród swego pielgrzymującego ludu w Kościele. Maryja podejmuje wymiar służby. Uda się z pomocą do krewnej Elżbiety. Jej dar służby wywołał zdziwienie i radość: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” (Łk 1,43). Życie ludzkie jest pełne bólu i cierpienia. Z drzewa krzyża zostały wypowiedziane do nas słowa: „Oto Matka twoja”. Maryja została dana jako dar Boży dla człowieka. 3. Zjednoczenie z Bogiem, budowanie i upiększanie mistycznej świątyni nie dokonuje się automatycznie. Wymaga pracy i wysiłku. Na tej drodze towarzyszy nam Maryja. Ona jest wzorem życia chrześcijańskiego, doskonałości i godności człowieka. Ona jest wzorem do naśladowania Jej cnót. Ojciec Stanisław przy rozważaniu słów Pisma św.: „Poszła z pośpiechem w góry” (Łk 1,39) – tak pisze: „Oto Najświętsza Dziewica, Matka Boża, podaje ci dwa sposoby dążenia do doskonałości, wzajemnie się dopełniające. Jeden, abyś
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==