250 Który skrzywdziłeś człowieka prostego Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając Gromadę błaznów koło siebie mając Na pomieszanie dobrego i złego... Lepszy dla ciebie byłby świt zimowy I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta...11. Czesław Miłosz I wreszcie sumienie jest głosem Boga w sercu, upominającym nas, jeżeli popełnimy zło. Ojciec Stanisław pisał: „O światło moje, moje słońce. Najłaskawszy Boże! Jak słusznie do mnie można zastosować do mnie to zdanie i powiedzieć: »Twoja lampa gaśnie, brak ci światła«, bo gdzie jest mój postęp? Biada mi, ponieważ z dnia na dzień gubię się, a moja praca staje się podlejsza. Panie, moja lampa gaśnie. Oczom moim brak światła, stygnę, słabnę, pogrążam się nie w niedoskonałościach, ale w grzechach” (TDM). 2. Na początku dziejów świata człowiek naruszył porządek ustanowiony przez Boga. Grzech wszedł na świat. Skutki tego grzechu dotykają świat i człowieka. Święty Paweł, człowiek prawy, będzie wołał: „Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię właśnie zło, którego nie chcę” (Rz 7,19). W liście Czesława Miłosza do znanego amerykańskiego trapisty Tomasza Mertona polski poeta skarży się, że ma wprawdzie poczucie Boga, Jego tajemnicy i misji Kościoła, ale nie czuje w sobie... grzechu. A św. Jan napisał: „Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki” (1 J 1,10). „Można zapomnieć o niebie, ale nigdy o własnym grzechu” – to częsta sekwencja mnichów. Już starożytni pustelnicy egipscy byli zwięźli i rzeczowi. Krytyczni byli wobec tych, którzy snuli plany doskonałości, a ich nie realizowali. „Człowiek musi przed oczami mieć własny swój grzech” (por. Ps 51,5). Kto zna grzechy swoje, zna siebie. Angielska książka mistyczna pt. Obłok niewiedzy mówi, że w umyśle człowieka są dwa, niedające się oddzielić pojęcia – grzech i Bóg. Kiedy przyszedł Chrystus na ziemię i dobrze czynił, o wielu sprawach nas pouczył, ale przede wszystkim o grzechu. Ukazał potęgę zła, ogrom Bożego miłosierdzia i dar, jaki pozostawił w Kościele – sakrament pokuty, czyli przebaczenia grzechów. Ojciec Stanisław pisał: „Rozważ, że Zbawiciel bardzo boleje nad nami, gdy ze względu na potrzeby doczesne i cielesne ograniczamy się do tego, co dla duszy 11 C. Miłosz, Wybór wierszy, Kraków 1986.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==