239 wbrew mojej myśli i intencji. Toteż ze względu na miłość ku Tobie i dla Twojej chwały, bardzo pokornie błagam Twój Majestat, żeby to się nie stało” (TDM). Człowiek w świetle Bożego planu 1. W fi lmie pt. Iluminacja jego autor Krzysztof Zanussi przedstawia historię młodego człowieka, który pragnie znaleźć odpowiedź na podstawowe pytanie: Kim jest człowiek? Odpowiedzi tej próbuje szukać w tajemnicy życia rodziny, którą co dopiero założył. Nie znajduje jej jednak tutaj. Gdy nie może znieść odpowiedzialności za dziecko, które ma się narodzić, za swoją żonę, ucieka z domu. I podejmuje się pracy wśród pracowników leśnych, w zakładzie psychiatrycznym, przeżywa rekolekcje zamknięte u kamedułów... Także w tych miejscach nie znajdzie odpowiedzi. Powraca do rodzinnego domu. Minęło już trochę czasu, odkąd wyruszył w świat. Dziecko, które się urodziło podczas jego nieobecności, już nauczyło się chodzić. Burzliwe jest powitanie owego człowieka z żoną. On przyjmuje postawę pokory, wie, że jest winny. Proponuje żonie wczasy nad morzem. Zarobił trochę pieniędzy. Są na wakacjach, koniec sierpnia, kończy się dzień, dziecko bawi się w piasku, żona wytrzepuje koc, czerwono zachodzi słońce. On, główny bohater, wchodzi do morza, w ręce nabiera wody, a ta przecieka mu przez palce, nad nim klucz dzikich gęsi leci na północ, fala uderza w jego kolana, on kołysze się w jej rytmie i mówi do siebie: Kim ja jestem...? Kim ja jestem...? Czy znajdzie odpowiedź? Cała nasza kultura, sztuka odpowiada na to pytanie, jest ono pytaniem wciąż aktualnym, żywym, a odpowiedź na nie jest fundamentem dziejów ludzi i świata. Odpowiedzi tej próbują udzielić współczesne nauki przyrodnicze, również fi lozofi a. Ale czy owa odpowiedź jest wystarczająca? W latach siedemdziesiątych XX w. w Teatrze Wielkim, już ciężko chory, główną rolę Hamleta grał Władimir Wysocki, jeden ze współzałożycieli teatru moskiewskiego „Na Tagance”. W czarnym swetrze, ochrypłym i chorym głosem krzycząc do mikrofonu, głosił ostatnie przesłanie: „Człowiek, którego zajęciem jest jedzenie i sen, zwierzęciem jest i niczym więcej!”. Musimy sięgnąć do pewnego fundamentalnego źródła, jakim jest – Boże Objawienie, do Pisma św., by dowiedzieć się, co mówi nam Bóg o człowieku. Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, i czym syn człowieczy, że się nim zajmujesz? Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich, chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==