231 Takim był wiek XVII w Polsce, i teologowie tamtego okresu przybliżali ludziom ową prawdę. Wyrazem tego była nauka Założyciela Zakonu Marianów – o. Stanisława Papczyńskiego – o wielkiej roli miłosierdzia Bożego w życiu chrześcijańskim. On właśnie nazwał Boże miłosierdzie „jasną gwiazdą przewodnią”, która świeci ludzkiej duszy. W nauczaniu o miłosierdziu Bożym wysuwa się u o. Papczyńskiego rozważanie o niezmierzonej głębi tego miłosierdzia. Podkreśla on, że ta prawda jest wielką nadzieją dla pokutujących grzeszników. Następnie wskazuje na liczne łaski, jakimi Bóg obdarza ludzi, zwłaszcza grzeszników, którzy uciekają się do Jego miłosierdzia. W ich rozdawnictwie uczestniczy Matka Najświętsza – Pośredniczka miłosierdzia, Matka Miłosierdzia. 2. Kiedy weźmie się pod uwagę sytuację moralną dzisiejszego świata, trudno się oprzeć wrażeniu, że cała ludzkość stanęła nad przepaścią, która może ją pochłonąć. Jednak w tej sytuacji przychodzi z pomocą sam Bóg i wskazuje na taką przepaść, która może nas uratować. Jest nią niezmierzone miłosierdzie Boże. Przybliża je w swoim nauczaniu o. Papczyński, sięgając głównie do przypowieści ewangelicznych, szczególnie do przypowieści o faryzeuszu i celniku, którzy przyszli do świątyni, żeby się modlić (por. Łk 18,9-14). Ukazuje również tę prawdę w spotkaniu Chrystusa z grzeszną kobietą w domu faryzeusza Szymona (por. Łk 7,50). Najbardziej jednak wymownym przykładem miłosierdzia Bożego jest dla o. Papczyńskiego nawrócenie łotra wiszącego na krzyżu. Omawiając przykład nawrócenia łotra na krzyżu, którego w czasie jego kaźni ogarnęło niezmierzone miłosierdzie Boże, nasz autor sięga do myśli św. Chryzostoma komentującego owo nawrócenie: „Ów łotr z drzewa [krzyża] osiąga zbawienie, ten łotr kradnie królestwo niebieskie, zadaje gwałt Majestatowi... Widziałeś rabusia i porywacza raju, w jaki sposób nawet na krzyżu nie zapomina swej umiejętności, lecz przez samo wyznanie rabuje królestwo” (OC, II). To porównanie jest pomocne o. Papczyńskiemu jako ilustracja idei zdobywania królestwa niebieskiego przez pokutę i otwierania w ten sposób drogi do raju. Podejmuje on także myśl św. Augustyna, który w nawróceniu łotra widzi wielką nadzieję dla wszystkich ludzi: „Zauważamy bowiem, że to nie jemu samemu zostało udzielone. Ponieważ Chrystus Pan przez okazanie łaski tak wielkiemu winowajcy, zrobił [niejako] pisemne potwierdzenie praw dla rodzaju ludzkiego: aby rozgrzeszenie jednego pozbawionego nadziei było pocieszeniem i nadzieją dla całego ludu i by dar dotyczący pojedynczej osoby spotęgował się w dobrodziejstwo powszechne” (OC, II). Przykłady te wskazują, że miłosierdzie Boże jest niezmierzone i ogarnia całą ludzkość. Zbawiciel świata troszczy się o zbawienie wszystkich ludzi i ma na
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==