218 Nim się nie szuka, gdyż w Nim znajdujemy wszystko, czegokolwiek pragniemy” (TDM, 237). Zarysowany wyżej tok wywodów o. Papczyńskiego ukazuje poglądowo i z wyrazistością jego ujęcie spraw ostatecznych człowieka, a więc z jednej strony z całą grozą odejście z tego świata, jak i nadzieję oraz radość po zmartwychwstaniu, ale zawsze w celu oddziaływania na życie prawdziwie chrześcijańskie. Z powyższych rozważań widać, że cały wysiłek podjęty przez o. Papczyńskiego przy zakładaniu Zakonu Marianów zmierzał do tego, aby człowiek tu, na ziemi, spotkał Boga, kochał Go i służył Mu wiernie. Aby w ustawicznym zjednoczeniu z Nim szukał siły do prowadzenia takiego życia chrześcijańskiego, które zaowocuje szczęściem w życiu wiecznym. Miłośnik Chrystusa cierpiącego 1. Ojciec Stanisław Papczyński był osobiście głęboko związany z Chrystusem cierpiącym, co ujawniło się zarówno w jego życiu, jak i w pismach. Tę głębię przeżyć tajemnicy Krzyża ukazywał z właściwym dla współczesnych mu autorów realizmem, z ogromną wrażliwością i miłością do umęczonego Zbawiciela. Przez żywe i obrazowe przedstawienie tego, co działo się od Wieczernika aż po Kalwarię, o. Stanisław chciał nie tylko poruszyć chrześcijanina, ale i pouczyć go, przekazując szereg prawd teologicznych. W ten sposób wskazywał jednocześnie na ich konsekwencje dla życia chrześcijańskiego. Droga, którą sam o. Stanisław kroczył, była cierniowa. Ale on związał się na niej w sposób serdeczny ze Zbawicielem, mając zawsze w pamięci Jego mękę, stanowiącą przedmiot jego ustawicznych medytacji. Szczególną okazją dla tych rozmyślań było przewodniczenie na Drodze krzyżowej w Nowej Jerozolimie (dziś Góra Kalwaria). Prowadząc wiernych od stacji do stacji, zapalał ich serca do współczucia Chrystusowi, uczył, na czym polega prawdziwa miłość do Zbawiciela i jaka powinna być ich wdzięczność za wszystko, co On wycierpiał ku ludziom i dla ich zbawienia. 2. Miłość do Chrystusa cierpiącego znalazła również swój wyraz w twórczości pisarskiej o. Papczyńskiego, a zwłaszcza w dwóch jego dziełkach o tematyce pasyjnej: Orator crucifi xus oraz Christus patiens. We wspomnianych dziełkach znajdują się wątki teologiczne, które zasługują na uwagę i warte są wydobycia na światło dzienne. Orator crucifi xus to siedem rozważań pasyjnych, w których autor wykłada ostatnie słowa wypowiedziane przez Chrystusa na krzyżu. Pisząc te rozważania, o. Papczyński chciał przybliżyć wiernym naukę, jaką daje umęczony Zbawiciel, aby stała się dla nich prawdziwie zbawienna. Można więc znaleźć tam rozwa-
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==