przynajmniej 8 członków, wie˛c placówka marian´ska kwalifikowała sie˛ do zamknie˛cia. Nasta˛piło to 14 wrzes´nia 1904 roku. To, co sie˛ stało z Zakonem Marianów, jest obrazem całego z˙ycia zakonnego pod władza˛ carska˛. Na pocza˛tku XX wieku istniało zaledwie kilka klasztorów me˛skich, w których garstka starców doz˙ywała swoich dni3. Jak słusznie zauwaz˙ył biskup sejnen´ski Antoni Karas´ (Karosas) „bez takich instytucji Kos´ciół jest jakby niepełny”4. Rewolucja 1905 roku zmusiła rza˛d rosyjski do przyje˛cia bardziej liberalnej polityki. Marianie liczyli, z˙e dzie˛ki temu uda im sie˛ uzyskac´ zgode˛ na reakywowanie klasztoru wraz z nowicjatem. O. Se˛kowski zebrał kilka tysie˛cy podpisów od wiernych pod podaniem do premiera Siergieja Wittego. Wysłał tez˙ kilka pism do władz diecezjalnych. Rza˛dca diecezji ks. Józef Antonowicz kilkakrotnie pisał do Ministerstwa Spraw Wewne˛trznych. Odpowiedz´ otrzymał 7 listopada 1907 roku: Departament Spraw Duchownych os´wiadczał, z˙e dopóki Duma nie uchwali nowej ustawy, klasztor nie moz˙e byc´ wznowiony. 11 sierpnia 1908 zmarł o. Andrzej Jurewicz, a trzy dni póz´niej – o. Maciej Gilis. Przy z˙yciu pozostał tylko chory o. Wincenty Se˛kowski (1840-1911). Zakonowi groziło całkowite unicestwienie5. Włas´nie wówczas o. Se˛kowski otrzymał list od ks. Matulewicza. W odpowiedzi na pros´be˛ o przyje˛cie do zakonu, pisał: „Dotychczas w moim z˙yciu, zwłaszcza od chwili wsta˛pienia mojego do Zgromadzenia Niepokalanego Pocze˛cia Najs´wie˛tszej Maryi Panny, nie zaznałem takiej rados´ci, jak w chwili przeczytania listu Czcigodnego Profesora”6. Ksie˛z˙a Matulewicz i Bucˇys wraz z o. Wincentym Se˛kowskim podje˛li energiczne działania. Zwrócili sie˛ o pomoc do wpływowych ludzi: ks. Zygmunta Chełmickiego i Cecylii Plater-Zyberkówny w Warszawie oraz ks. Kazimierza Prapuolenisa w Sejnach. W listopadzie 1908 roku ks. Matulewicz spotkał sie˛ z urze˛dnikiem Departamentu Spraw Duchownych Nefiediewem, który potwierdził znane stanowisko władz: na 84 3 Odrodzenie Zgromadzenia Ksie˛z˙y Marianów w latach 1909-1910 (dokumenty), do druku przygotowali: J. Bukowicz , T. Górski , Warszawa 1995, s. 10-14. 4 LL, s. 71, list do Fr. Bucˇysa, 22 VI 1910. 5 Odrodzenie, s. 10-15, 45-51. 6 Tamz˙e, s. 54-56, list do J. Matulewicza, 14 X 1908.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==