Podczas drugiego waz˙nego spotkania z dziekanami diecezji z˙mudzkiej, w którym wzie˛ła udział takz˙e Kapituła katedralna i inni powaz˙ni ksie˛z˙a jakby w rodzinnym gronie odpierał zarzuty przeciwko Stolicy Apostolskiej i wezwał wszystkich ksie˛z˙y do przeciwstawienia sie˛ złu. W ten sposób nawia˛zał kontakt z cała˛ niemal Litwa˛48. Zapewne bez kon´ca wypadło mu powtarzac´ słowa o konkordacie polskim, które wyraził póz´niej o litewskiej prowincji kos´cielnej, z˙e Stolica Apostolska „nikomu granic nie ustala ani ustalonych nie mys´li potwierdzac´, bo to nie wchodzi w jej kompetencje; ona tylko porza˛dkuje i organizuje z˙ycie kos´cielne w warunkach, które sie˛ wytworzyły”49. Poza tymi dwoma waz˙nymi zebraniami, przy róz˙nych okazjach spotykał sie˛ z ludz´mi, przyjmował ich i składał wizyty. Nawia˛zał kontakt z redaktorami czasopism katolickich i z wielu ministrami. Długo rozmawiał z prezydentem Republiki Aleksandrasem Stulginskisem50. Na wzór ingresów biskupich nawiedził uroczys´cie katedre˛ w Kownie i kos´ciół w Mariampolu. Przemawiał tez˙ w wielu innych s´wia˛tyniach. 29 grudnia 1925 roku wystosował list do ordynariuszy diecezji postuluja˛cy, aby z okazji rocznicy koronacji papiez˙a (12 lutego) zorganizowac´ stosowne uroczystos´ci. W relacji do kardynała Gasparriego doniósł, z˙e ta rocznica przyniosła nadzwyczajnie dobre skutki51. Po miesia˛cu mozolnej pracy widział juz˙ jej pierwsze rezultaty: ludzie inaczej mówili o Stolicy Apostolskiej i papiez˙u. Katolicy zobaczyli doka˛d prowadziła antypapieska akcja i jakie z niej mogłyby wynikna˛c´ skutki dla katolickiego narodu52. Jednoczes´nie załatwił lub przynajmniej przygotował do załatwienia, uzalez˙niaja˛c to od decyzji Stolicy Apostolskiej, róz˙ne szczegółowe sprawy: wydziału teologicznego, seminariów, zakonów, je˛zyka polskiego w kos´ciołach, udziału ksie˛z˙y w z˙yciu politycznym, jednolitego rytuału. Wraz z powstaniem Uniwersytetu Kowien´skiego 16 lutego 1922 roku zorganizowano wydział filozoficzno-teologiczny. Oprócz nauk teologi466 48 Tamz˙e, s. 370. 49 LP, t. III, s. 33, list do Wł. Tołoczki, 6 IV 1926. 50 Litterae, s. 370. 51 Tamz˙e, s. 371; 420-422, list do biskupów Litwy, 29 XII 1925. 52 Litterae, s. 370.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==