14. REZYGNACJA Z DIECEZJI Nuncjusz Achille Ratti be˛da˛c w styczniu 1920 roku w Wilnie, zetkna˛ł sie˛ z gora˛ca˛ polska˛ atmosfera˛ miasta i w zwia˛zku z tym pisał do sekretarza stanu Pietro Gasparriego: „Obecnie widze˛ o wiele jas´niej niz˙ przed moim wyjazdem do Wilna, z˙e bp Matulewicz, czy jakikolwiek inny biskup Litwin, nie be˛dzie mógł po takim ustaleniu sie˛ spraw pozostac´ w Wilnie, chyba z˙e przypadnie ono Litwinom, lecz jest to mało prawdopodobne”1. Na podobne słowa władz kos´cielnych powoływał sie˛ Piłsudski i posłowie przy Watykanie Józef Wierusz Kowalski i Władysław Skrzyn´ski. Bp Matulewicz w zwia˛zku z pojawieniem sie˛ głosów domagaja˛cych sie˛ jego usta˛pienia z Wilna nieustannie powtarzał, z˙e pozostanie tak długo, jak długo be˛dzie sobie tego z˙yczył papiez˙. Szerzej uzasadnił to nuncjuszowi Lorenzo Lauriemu w odpowiedzi na pismo ks. Włodzimierza Jakowskiego. Ksia˛dz Jakowski, wikariusz generalny Zgromadzenia Ksie˛z˙y Marianów na Polske˛, 23 stycznia 1922 roku zwrócił sie˛ do nuncjusza Lauriego z pros´ba˛ o interwencje˛ u Ojca S´wie˛tego, aby zwolnił Ojca Generała z Wilna i pozwolił mu pracowac´ dla zgromadzenia, gdyz˙ jest niezbe˛dny i nie do zasta˛pienia: nie dokon´czył instrukcji, domy zakonne w wielu krajach wymagaja˛ wizytacji oraz posiada dar zdobywania kandydatów do z˙ycia zakonnego. Nadmienił tez˙, z˙e jest chory na gruz´lice˛ kos´ci, która aktualnie mu sie˛ odnowiła. Nuncjusz kopie˛ tego pisma przesłał bp. Matulewiczowi 27 lutego 1922 roku prosza˛c o ustosunkowanie sie˛ do niego, co ułatwiłoby mu udzielic´ odpowiedzi ks. Jakowskiemu2. 435 1 Stolica, s. 213, raport A. Rattiego dla sekretarza stanu P. Gasparriego, 14 II 1920. 2 AGM, Acta GM, Litterae II, list L. Lauriego do Matulewicza, 27 II 1922.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==