do Polski, co zaakceptował Sejm warszawski 6 kwietnia 1922 roku. Uchwała˛ Rady Ambasadorów Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch i Japonii 15 marca 1923 roku została uznana wschodnia granica pan´stwa. W ten sposób Polska otrzymała mie˛dzynarodowe gwarancje dla swych granic. Litwa nie uznała uchwały ani Sejmu wilen´skiego, ani Sejmu warszawskiego, ani decyzji Rady Ambasadorów, pozostaja˛c z Polska˛ w stanie zimnej wojny79. Wilen´szczyzna obejmuja˛ca wie˛ksza˛ cze˛s´c´ diecezji wilen´skiej, posiadała przez pare˛ lat specjalny status. Nie było to województwo, ale Ziemia Wilen´ska, która˛ rza˛dził delegat rza˛du. Delegatami byli kolejno: Władysław Sołtan (5 lutego – 6 maja 1922), Walery Roman (6 maja 1922 – 29 kwietnia 1924) i Władysław Raczkiewicz (29 sierpnia 1924 – czerwiec 1925). Bp Matulewicz pocza˛tkowo ignorował prace Sejmu. Nie przeszkadzał jednak, aby w katedrze modlono sie˛. Na otwarcie Sejmu Msze˛ s´w. odprawił abp Karol Hryniewiecki, sprowadzony do Wilna przez Narodowa˛ Demokracje˛, a kazanie wygłosił znany narodowiec ks. Adam Kuleszo. Ods´piewano Rote˛ Konopnickiej80. Podobne uroczystos´ci odbyły sie˛ na zakon´czenie Sejmu. I tym razem Biskup nie wzia˛ł w nich udziału81. Natomiast przewodniczył uroczystos´ciom w przekazaniu Wilna Rzeczypospolitej Polskiej. Odkładano je az˙ do 18 kwietnia, aby poła˛czyc´ z trzecia˛ rocznica˛ wyzwolenia miasta. Odbyły sie˛ z w wielkim splendorem, z udziałem Piłsudskiego, premiera Antoniego Ponikowskiego i kilku ministrów, a ze strony kos´cielnej – kardynała Edmunda Dalbora. Bp Matulewicz juz˙ dzien´ wczes´niej powitał gos´ci na dworcu, a naste˛pnie w Ostrej Bramie. 18 kwietnia po podpisaniu aktu przekazania władzy wszyscy udali sie˛ do katedry, gdzie po ods´piewaniu Te Deum bp Matulewicz udzielił zebranym pasterskiego błogosławien´stwa. Dopełnieniem obchodów była uroczysta Msza s´w. na placu Łukiskim, która˛ celebrował kardynał Dalbor w asys´cie bp. Matulewicza i bp. Bandurskiego82. Z powodu uznania wschodnich granic Polski przez Rade˛ Ambasadorów, Biskup 17 kwietnia 1923 roku wydał komunikat do ksie˛z˙y z po181 79 Tamz˙e, s. 220-221. 80 „Gazeta Warszawska” 1922, nr 52. 81 „Rzeczpospolita” 1922, nr 52. 82 „Gazeta Warszawska” 1922, nr 106; F. Ruszczyc, Dziennik, II..., dz. cyt., s. 179-180.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==