Ad Honorem POLISH

60 co wyjawiłem, gdyż nie godzi się ukrywać Bożego dobrodziejstwa. Pragnę również i ciebie pobudzić do wielbienia Bożej wszechmocy za troskliwość o nas. Niech na wieki oddane Mu będzie dziękczynienie, cześć i chwała. Amen. Tym dziękczynieniem zakończył relację o krzyżu lwowskim, ciesząc się i chlubiąc, że został uznany za godnego tych cierpień, przez które naślado- wał swego Zbawiciela. Nauczanie Kościoła ZPosynodalnej adhortacji apostolskiej Vita consecrata Ojca Święte- go Jana Pawła II (nr 71) Trzeba tu koniecznie dodać, że niezależnie od różnych etapów życia w każdym wieku mogą pojawić się sytuacje kryzysowe na skutek oddziały- wania różnych czynników zewnętrznych – takich jak zmiana miejsca lub urzędu, trudności w pracy lub brak sukcesów apostolskich, niezrozumienie lub zepchnięcie na margines i tym podobne – lub też czynników natury bardziej osobistej, jak choroba fizyczna albo psychiczna, oschłość ducho- wa, śmierć bliskich osób, problemy w relacjach z innymi, silne pokusy, kry- zysy wiary lub tożsamości, poczucie własnej nieważności i tym podobne. Kiedy dochowanie wierności staje się trudniejsze, trzeba dopomóc osobie konsekrowanej, okazując jej większe zaufanie i głębszą miłość, zarówno na płaszczyźnie indywidualnej, jak i wspólnotowej. Potrzebna jest wtedy przede wszystkim serdeczna bliskość Przełożonego; wielką pociechę przy- niesie też kompetentna pomoc ze strony brata lub siostry, których troskliwa i ofiarna obecność może doprowadzić do ponownego odkrycia sensu przy- mierza, które Bóg jako pierwszy ustanowił i którego nie zamierza zerwać. Osoba dotknięta doświadczeniem nauczy się w ten sposób przyjmować oczyszczenie i ogołocenie jako najistotniejsze akty naśladowania Chrystu- sa ukrzyżowanego. Samo zaś doświadczenie ukaże się jako opatrznościo- we narzędzie formacji w rękach Ojca, jako walka nie tylko psychologiczna, prowadzona w samotności przeciw samemu sobie i własnym słabościom, ale także jako zmaganie religijne, w którym każdego dnia obecny jest Bóg i moc Krzyża!