Ad Honorem POLISH

KONSEKROWANI DLA CHRYSTUSA I KOŚCIOŁA Widząc cierpliwość [Ojca Stanisława] i prace podjęte na chwałę Boga i Jego Najłaskawszej Matki, miłosierny Pan – stosując różne bodźce przez natchnienia i boskie objawienia, które przez spo- wiedników i teologów zostały uznane za prawdziwe i niezawodne – powołał go do założenia w swoim Kościele nowego Instytutu, w celu większego pomnożenia kultu Niepokalanego Poczęcia, służenia pomocą w duszpasterstwie proboszczom i niesienia po- mocy zmarłym. Posłuszny zatem głosowi Bożemu i godnej po- dziwu swej dyspozycyjności, za zgodą najwyższego Namiestnika Chrystusowego Klemensa X i Przełożonego Generalnego, zamie- nił pierwsze swe powołanie i w środę w oktawie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 10 grudnia roku Pańskiego 1670, został uwolniony przez ojca Michała od Nawiedzenia ze ślu- bów prostych i przysięgi wytrwania. W tymże momencie na nowo ofiarował się w swoim Instytucie Bogu i Matce Jego, otrzymawszy od wspomnianego ojca błogosławieństwo: „Niech Bóg umocni to, co w tobie zdziałał". Odchodzącemu od Pijarów liczni Najja- śniejsi Prałaci […] różne ofiarowują godności, beneficja, urzędy i honory. On jednak dla większego okazania posłuszeństwa swe- mu Panu, czując się pobudzony Jego natchnieniem, zajął się poło- żeniem fundamentów pod swój Instytut. Nie do wiary wprost, ja- kie w tej sprawie przezwyciężył trudności, pouczany w tym czasie przez Boga cudownymi znakami. Z pierwszej, napisanej w roku 1705, biografii św. Stanisława od Jezusa i Maryi, naszego Ojca Założyciela (Mansueto Leporini, Vita Fundatoris )