Sanctus Stanislaus Papczynski Scripta Collectanea

907 restauratio templi mystici Chrysostomum208 cum Basilio209; apud Anglos Thomam Cantua- riensem210 cum Moro altero Thoma211; apud [189] Polonos (ut reliquas nationes praeteream tacitus) gloriosum Praesulem Stanislaum212, et non ignotos alios. Hi, dum aliena peccata fortiter arguunt, aut corrigunt, aut impietati non subscribunt, vel odia (1073-1085), qui “in conflitto con l’impero” multa perpessus est. “Ecclesiasticae libertatis propugnator ac defensor acerrimus” (MR, die 25 maii), mortuus est die 25 maii an. 1085 dicendo: “Dilexi iustitiam et odio habui iniquitatem, idcirco morior in exilio”; cf. Miccoli Giovanni, Gregorio VII, papa, santo: BS VII, 337-354. Alibi legitur: “A rege Henrico IV praesertim oppugnatus, profugus Salerni obiit anno 1085”; v.: LH, die 25 maii. 208 S. Ioannes Chrysostomus († 407), Episcopus Constantinopolitanus et Ecclesiae Doctor, “qui, ab inimicorum factione in exsilium eiectus, et, cum e sancti Innocentii Primi, Summi Pontificis, decreto inde revocaretur, in itinere, a custodientibus militibus multa mala perpessus, animam Deo reddidit”; v.: MR, die 14 Septembris. Alibi legitur: “Odio aulae imperialis et invidorum obrutus, semel et bis exsulare coactus est; aerumnis confectus, mortuus est apud Comanam in Ponto, die 14 Sept. anno 407”; v.: LH, die 13 Sept. 209 S. Basilius Magnus (330-379), Caesariensis in Cappadocia Episcopus et Ecclesiae Doctor, qui “Ecclesiam adversus Arianos et Macedonianos inexpug- nabili constantia defendit”; v.: MR, die 1 Ianuarii. Sua sedes episcopalis in Caesarea “divenne il centro di resistenza di tutti gli ortodosii, decisi a non capitolare davanti al cesaro-papismo dell’ariano Valente”, qui “tentò più volte di ottenere la resa del vescovo per mezzo del prefetto d’Oriente Modesto, ma l’intrepido pastore non si lasciò affatto intimidire dalle minacce e dalll’ordine di esilio. [...]”; cf.: Stiernon Daniele, Basilio il Grande, vescovo di Cesarea, Dottore della Chiesa...: BS II, 914. 210 S. Thomas Becket, “clericus Cantuariensis”, Episcopus et Martyr (11181170). “Iura Ecclesiae contra regem Henricum II strenue defendit, ex quo sex annos in Galliam exsulare coactus est. In patriam reversus, multa adhuc sustinuit, donec a regis satellitibus anno 1170 occisus est”; v.: LH, die 29 dec. 211 S. Thomas Morus (More), Martyr, regni Cancellarius (1477-1535), qui “pro fide catholica ac beati Petri primatu, jubente Henrico Octavo Rege, decollatus est”; v.: MR, die 6 julii. – Eius memoria una cum s. Ioanne Fisher, Episcopo et Martyre, ab Ecclesia celebratur, nam “ambo iussu Henrici VIII regis, cui restiterant in questione de eius matrimonio dissolvendo, capite plexi sunt anno 1535”; cf.: LH, die 22 iunii. 212 S. Stanislaus, Episcopus Cracoviensis et Martyr (1030–1097), qui “a rege Boleslao, quem increpaverat, occisus fuit”; cf.: LH, die 11 aprilis. Cf. etiamNaruszewicz Pietro, Stanislao (polacco Stanisław), vescovo di Cracovia, santo, martire: BS XI, 1362–1366, ubi fovetur explicatio conflicti inter episcopum et regem, quam historicus Vincentius Kadłubek (1160–1223) proponit, “il quale, basandosi sia sulla tradizione religiosa che sulle notizie raccolte tra i discendenti dei testimoni diretti, attribuisce il conflitto fra Stanislao e il re Boleslao II, alle ingiustizie e alle crudeltà commesse da quest’ultimo nei confronti dei suoi sudditi, la cui difesa contro le prepotenze del sovrano fu sostenuta da Stanislao fino al martirio”. – Sci-

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==