868 templum dei mysticum sapientiae. Aeterna bona fluxis praetulerunt? hoc erat intellectus. Adibant vitae periculum et declinabant aliquando magni boni causa? hoc erat consilii. Quosvis cruciatus pro Christo spontanea generositate susceperunt? hoc erat fortitudinis. Fidem Deo promissam ad exitum usque servarunt? hoc erat pietatis. Temporaneam malebant subire mortem, quam Dei gratiae iacturam pati? hoc erat timoris Domini. “Donum quippe Spiritus” (perficio meum candelabrum cum Gregorio “[...] [93] ut contra singula quaeque tentamenta mentem erudiat, in septem a virtutibus temperat: ut contra stultitiam, sapientiam; contra hebetudinem, intellectum; contra praecipitationem, consilium; contra timorem, fortitudinem; contra ignorantiam, scientiam; contra duritiam, pietatem; contra superbiam det timorem” (Mor. 2, c. 1).102 a add. “mox” (PL) O Lumen septiforme, illabere pectoribus nostris, et haec aeternum inhabita! Caput XI Concionator Templi Mystici Quisnam est Concionator Templi nostri ordinarius, tam ardens, ut nunquam frigeat; tam severus, [94] ut nunquam blandiatur; tam diligens, ut maximos minimosque defectus nostros illico nobis indicet et arguat, et corrigendos monstret et vitandos intonet? Conscientia est, quae hoc tali munere Concionatoris apud nos fungitur, vigil, non dissimulans. Nescirem, quid Caino vultum mutaverit post despectum eius a Deo sacrificium, ita, ut Deus ipse debuerit illum interrogare: “cur concidit facies tua?” [Gen 4,6] Nescirem, inquam, huius rei causam, ni sapientissimus Ambrosius sapienter invenstigatam his mihi verbis aperuisset: “aCain tristis factus est, quia in propria conscientia 102 Gregorius Magnus, Moralia, II, 49: In cap. I B. Job: PL 75, 592/593 (n. 68).
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==