793 recollectiones quotidianae scientiae peritum inveniri posse, qui legem illam frangat, dispenset, aut eludat aliquibus argumentis, quam ipsi olim primo parenti nostro Conditor universorum et simul unicuique homini praefixit: “Pulvis es, et in pulverem reverteris” [Gen 3, 19]. Quinimo non solum nullus efficere potest, ut non moriatur, sed ne quidem aliquis efficiat, ut vel exiguum, minutissimumque alicuius momenti spatium vitae sibi naturaliter queat adicere. Sive igitur rex, sive imperator, sive Maximus Pontifex; sive vilis subditus, aut dominus; opulentus aut pauper; doctus, aut rudis; iuvenis aut senex; sanus vel aegrae valetudinis quispiam fuerit, cogitare debet, quovis momento ultimum vitae sibi terminum imminere: et tu idem cogita, praevide, metue. 2. Considera, neminem posse mortalium naturaliter sui diem vel horam obitus scire, uti docet Ecclesiastes: “Nescit homo finem suum” ( Eccle 9[, 12]). Sed omnes ab aeterna Veritate nos admoneri his verbis ad inspiciendum vitae nostrae terminum: “Vigilate” [Mt 24, 42. 25, 13], et: “Estote parati: quia qua hora non putatis, Filius hominis veniet” (Lc 12[, 40]), ille nimirum ipse, qui quemlibet hominum statim a morte iudicaturus est. Quocirca, cum tibi crastinum, imo finem istius qua haec expendis horae, appromittere certe nequeas, animadverte in singulas tuas cogitationes et actus; serio vitam emenda; sanctius mores institue; diligentius perfectioni incumbe. Siquidem scriptum esta.[?] a in ms. non dicitur quid “scriptum est”; forsitan auctor oblitus est hanc sentitiam completare 3. Considera non tantummodo temporis, sed etiam loci spatium hominem latere, in quo animam suam sit exhalaturus: utrum in sua, an aliena domo? utrum in via, an in lecto? utrum in terra, vel in aqua? cum non pauci in exteris nationibus peregrinantes, plures apud medicos depositi, plurimi in campo Martio3 ultimam vitae finiunt periodum. 3 Mars,-tis – Deus belli; Martius,-a -um – quod ad bellum pertinet (SLL).
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==