777 recollectiones pro hebdomadalibus exercitiis servientes Recollectio XV De Reliquis Virtutibus ad Religiosam Perfectionem Facientibus 1. Animum tuum ad omnes virtutes, quas summo studio sectaturus, omni conatu quaesiturus, non ignaviter exerciturus eras, applica: omnesque, praesertim tuae vocationi et perfectioni congruentes, percurre mente et iudicio consideratissimo atque tam in defectus, quam in vitia illis contraria, animadverte. Qua diligentia multiloquium, virtutum et spiritus dissipatricem, vitavisti. Qua cura silentium, earumdem virtutum ac spiritus congregatricem et custodem, custodivisti in eoque te exercuisti servando. Benignitatem, mansuetudinem, clementiam, religiosi hominis maxima ornamenta, qualiter coluisti. Patientiae christianorum, potiori iure religiosorum haereditariae virtuti, fortitudini, magnanimitati, contra adversantia perfectioni enitens, qua contentione studuisti. Pusillanimitatem vero, vanum timorem, inordinatam tristitiam, impatientiam ac furorem, qua animi vi superasti. Resignationem certissimam internae quietis ac perseverantiae parentem, quoties omis[is]ti, vel exercuisti. An profecisti hactenus in religiosa perfectione, [f.170v] non secundum honorem scientiam, dignitates, praestantiora officia, sed secundum paupertatem, humilitatem, obedientiam, Dei amorem, tui ipsius contemptum, atque alias virtutes, in quibus perfectio sita religiosi hominis est. An in exercitiis spiritualibus, puta oratione, contemplatione, pro quantitate gratiarumDei, progressus, aut retrogressus es, considera. Quoniam iuxta decantatissimam spiritualium Doctorum sententiam: “Non proficere, deficere est; non progredi, regredi est”42, quod quis quotidiana experientia edoctus, non sentiat? 42 Cf. Royo Marin Antonio, Teologia della perfezione cristiana, p. 261: “Il famoso aforisma tante volte citato dai Padri: ‘In via Dei, non progredi est regredi’ esprime in modo inequivocabile la necessità di andare sempre innanzi nel cammi-
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==