727 recollectiones in totius anni solennioribus festis externa fueris effusus. In duodecemviratu apostolico dubitabatur, quis ille foret, qui Magistram veritatem proditurus esset. Hic tu solus Iesua eris proditor, si quidpiam egeris, quod hunc diemb; hunc, quem suscepisti, caelestem Hospitem, dedeceat. Tuae sit itaque curae, non recedere a corde tuo, non ab Hospitis cordis alloquio: pie suaviterque cum eo conversari, in quem angeli prospicere desiderant. a in ms. erronee: “Iesus” b in sensu: “lucem”, “lumen”, ita Iesum denotans 1. “Dixit Iesus Petroc: Sequere me” (Io 21[, 19]). c “Dixit ei” (BSV) Suis cum Dominus iubet Petrum vestigiis insistere, te simul admonet, ut non sensus tuos, non tua desideria, non propriam voluntatem, non mundi delicias, non carnis illecebras, non denique illud omne, quod fluxum, vanum, instabile, transitorium est, sed illum ipsum sequaris aeternum, immortalem, sapientem, iustum, summe bonum. [f.150v] Mandat, ut ipsius incedas via: tribulationes, calamitates, adversa, detractiones, irrisiones, opprobria, calumnias, et incommoda quaeque vitae praesentis aequo animo feras. Cuius igitur hodie praesentia recreatus es, illum ad Golgothaei montis culmina crucem baiulantem ne verearis comitari, comitando iuvare. 3. “Scimus, quia verum est testimonium eius” [Io 21, 24]. Admirandam sancti Evangelistae modestiam expende. Non se aperte dicit Christi Domini fuisse dilectum, secretarium, amatorem; sed, cum non posset occulere veritatem, sic illam aperit, ut seipsum, de quo veritas est, occulat. Et suae consulit modestiae et Christi nihilominus gloriam manifestat. Ex quo tu disces, nihil ambitiose de tuis operibus sentire, multo minus loqui. Sic divinas gratias enarrare, ut in operantem gloria redundet, non in cooperantem.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==