715 recollectiones in totius anni solennioribus festis prodes et consulis experientiae, sed aliis quandoque magnum fructum dubitando ac veritatem explorando potes afferre. 3. “Non credam” [ibid.]. Perpende displicuisse aliquantum Domino audacem illum loquendi modum in Apostolo: “Non credam” ac proinde illud obtrusisse deinde, cum videns credidisset: “Quia vidisti me, Thoma, credidisti: beati, qui non viderunt, et crediderunt” [Io 20, 29]. Tu itaque studebis ex adverso inspirationibus Dei Maiorumque monitis et exhortationibus illico aperire cor. Cave idem dixeris: “Non credam”; cave intra te submurmures: “non obediam”, prae- sertim in hac sancta Communione, ubi forte Dominus multa te volet. Post Sanctissimam Communionem 1. “Venit Iesus” [Io 20, 26). Considera Apostolos tanto gaudio apparente illis Domino perfusos fuisse, quanto eum desiderio videre expectarunt; sed simul gratitudinem expende, qua abundabant, cum eum dubitanti sancto Thomae per ostensionem sacri lateris intuerentur succurrisse. Tu, non gaudebis, qui eundem Dominum in corde habes? non gratus existes, cui omnes tenebras impertinentium cogitationum ex animo pepulit, malaciam animi restituit, gratiam devotionis impertivit et totum se intra te effudit? Age, fac Deo grates atque eum cum divo Thoma toto corde apprehendens exclama: “Dominus meus, et Deus meus” [Io 20, 28]. Misertus animae meae venit ad me: tenebo, nec dimittam eum. 2. “Beati, qui non viderunt, et crediderunt” [Io 20, 29]. Te tum respexisse Filium Dei considera, qui licet illum corporeis oculis inter mortales versantem non usurpaveris, tamen hodie praesentem esse [f.146r] in altari et realiter sub specie panis latentem credidisti, adorasti et in hospitium tui cordis admisisti. Lauda hac pro illuminatione et summe celebra Dominum; sicque te deinceps gere, ne tibi paucis immutatis dicatur: beati, qui
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==