573 recollectiones in dominicis Multoties enim divina bonitas ad amandum se multisque rationibus corda mortalium solet attrahere et quamvis primae vocationi repugnent, secundo, tertioque vocat. Unde illa gemina vox ad Saulum prolata: “Saule, Saule” [Act 9, 4]. O beatos illos, qui non vocati veniunt ad Deum, contemnunt mundum! Quanquam [f.85v] si nemo potest ad eum venire, nisi vocatus, imo, teste Christo Domino, tractus, dicamus potius bea- tos, qui uni vocationi, semel inspirationi animo suo immissae, protinus obediunt. Igitur habe, tu, intentum oculum ad divinos nutus et sacrilegium puta, eos contemnere, praesertim in sacra mensa observatos. Post Sanctissimam Communionem Punctum 1. “Ecce prandium meum paravi” [ibid.]. Considera, te a sanctissima Communione, tanquam a divino prandio recedere: ubi nutritus carne, potus sanguine Dei es. Qua- re, quemadmodum illi, qui ex convivio regis veniunt, nonsisi de amplitudine convivii de praestantiaque ciborum, de multitudine ferculorum, de saporeque eorundem disserunt et talibus sermonibus quasi ipso convivio oblectantur, ita tibi prandii caelestis Regis expendenda dignitas est, suavitas, excellentia; in eo mens versetur, in eo defigatur cogitatio, in eo lingua occupetur extollendo. Ubi licet unum duntaxat ferculum tibi fuerit appositum, illud tamen erat eiusmodi, ut omnes quosvis exquisitissimos corporis cibos exsuperaret. Opta, ut tuae saluti conducat; opta, ne pluris aestimes aliquid, hoc ferculo. 2. “Rex autem cum audisset, iratus est” (Mt 22[, 7]). Perpende, non posse Deum irasci: attamen offendi tam gravissime, cum illius voluntati, nutui, decretis non satisfit ac (ut ita dicam humano modo) desideriis. Cupit ille nos omnes ad maiorem perfectionem aspirare, dicens: “Aemulamini [...] charismata meliora” [1 Cor 12, 31]. Sed quando videt in sordido imperfectionum pulvere haerentes neque submissos instinctos suos apprehendentes, neque toties excitatos a se ad perfectionem sublimiorem tendentes, adeo id aegre fert, ut
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==