572 inspectio cordis Dominica XIX Post Pentecosten Ante Sanctissimam Communionem Punctum 1. “Misit servos suos vocare invitatos ad nuptias” (Mt 22[, 3]). Considera angelorum erga homines beneficia, et obsequia: qui, cum divini servi sint et invitatum mortales ad caelestes nuptias mittantur, adeo munus obeunt suum singulariter, ut nullam omittant occasionem insinuandi nobis illarum celebritatem, praestantiam, diuturnitatemque nuptiarum, contra mundi inania esse gaudia, laetitias, delicias ostendentes. Ipsi tibi quoties hoc obsequii tuus comes individuus angelus defert! quoties tibi caelestia bona commendat! quoties ad illa contemplanda et appetenda trahit animum, orbem suis cum bonis meras esse sordes demonstrans! Propter[e]a morem illi geras necesse est, cum semper, tum hodie maxime te ad nuptias terrestres agni, caelestium illarum nuptiarum prodromosa, invitantis. a in ms. erronee: “prodromas” (in vocabulariis hoc verbum solummodo in genere masculine invenitur: “prodromus, i”) 2. “Et nolebant venire” [ibid.]. Considera, hos invitatos esse, homines illos, qui ad poenitentiam agendam, bona opera facienda, sacramenta frequentanda, virtutes exercendas ac denique ad emendationem vitae vocantur a Deo per angelicas inspirationes variosque modos alios et nolunt venire, irritam Dei legationem faciunt, servos eius contemnunt. Per immortalem Deum! cave, tu, sis ex talium numero. 3. “Iterum misit alios servos” (Mt 22[, 4]). O mortalium insaniam! qui ad nuptias mundi etiam non invitati intrudunt se sponte! ultroque voluptates fluxas inquirunt; e diverso caeli nuptias adeo flocci pendunt, adeo perennes illas delicias contemnunt, ut bis, terve ac pluries ad eas invitati, venire non solum recusant, sed etiam invitatores instinctus occidunt.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==