491 recollectiones in dominicis vere custos optimus! Vere amantissimus nostri Pater! Quid ei pro tanto beneficio, ovis perdita, quid rependes? 3. “Bonus Pastor dat animam suam pro ovibus suis” [ibid.]. Considera non sufficere bono Pastori, ut corpus suum gregis causa fatiget, sed etiam anima ipsi fatiganda est. Felicissimus celebratissimusque est hac in parte Moyses ille Israelis dux, qui, volente Domino exercituum universum Israeliticum populum ob enormia facinora delere, ei se opposuit; suam animam pro fratrum animabus obiecit, cupiens potius ipse deleri de libro vitae, quam, ut populus ipsius curae commissus deleretur. Magnum quid istud est et admirandum71. Verum, quod Christus nostri gratia fecit longe maximum et mirissimum. Breviter dico: corpus dirissimis, inauditis, inexplicandisque tormentis et morti ignominiosissimae subiecit. Animam tantis maeroribus, doloribus, aculeis cruciatibusque ovium suarum causa supposuit et obtulit, ut eos non humana mens solum, sed ne quidem angelica concipere satis queat et nullum os hominis sive angeli enarrare. Quid igitur? nonne hic est amabilior Moyse? nonne Pastor pastorum optimus est? [f.48v] Age, anima mea totum diem hodiernum in efferendo ipsius hoc erga te amore ac beneficio; consume, quin potius dicam: totam consume in gratiis pro gratia Redemptionis agendis vitam. Post Sanctissimam Communionem Punctum 1. “Qui non est pastor” (Io 10[, 12]). Diligenti mente perpende, quali tibi ratione Pastor bonus, Verus, ac Mercenarius dignoscendus est: hoc est, daemonis sugges- tiones, et divinae illuminationes. Nimirum hinc eas discernes: quod cacodaemon, tanquam mercenarius, non nutrire animam sed spoliare omni spirituali fructu conatur. Mercenariorum enim est faetum, lanam aliaque commoda gregis rapere; quin ipsum gregem devorare, non bonis eundem spiritualibus cumulare. 71 Cf. Ex 32, 1-14. 30-32.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==