438 inspectio cordis Dominica V Post Epiphaniam Ante Sanctissimam Communionem Punctum 1. “Seminavit bonum semen” (Mt 13[, 24]). Ita sane est: seminavit, non bonum, sed optimum semen [f.21v] caelestis Paterfamilias in agro suo, hoc est in corde tuo et anima. Quoties enim sacram Communionem adivisti, toties aliquid inseruit boni instinctus, luminis gratiae, animo tuo. At quem fructum retulisti? qua segetum laetissimarum copia, o ager aride, inculte, infaecunde! Agricolam tuum recreasti? quinimo, cernit ille inutiles lappas, spinas, lolia, latissime latissimea suo in agro, quem pretio sanguinis comparavit, et eodem sanguine sae- pe saepius irrigat, diffundi; et tristissimus, instar Coloni agrum suum infrugiferum inspicientis, et deplorantis, conqueritur amare inquiens: “bQuid debui vineae meae facere, et non feci?b” [Is 5, 4] excolui et spinas gignit; optimum semen ieci et infructuosa herbarum turpiummonstra producit; emundavi superficiem illius, rigavi, composui et en quot urticas (vitiosas actiones intellige) attulit: immundas cogitationes! velut vepres acutissimos, quibus adeo pungor; ne dicam torqueor! arepetitio, uti videtur, non erronea, sed pro effectu magis superlativo; b-b “Quid et quod debuit ultra facere vineae meae, et non feci ei?”(BSV) Spinis caput meum terra pupugit, sed has iussi, ut germinaret, te virtutibus abundare, quae instar quorumvis fragrantissimorum florum me recreant et tu scates vitiis innumeris sceleribusque, quae me, plus quam sentes, cruciant, pungunt, lacerantque. Appone, anima mea, manum et applica omnem curam ad eruendam hanc malorum fructuum, et germinum multitudinem, et caelicum, sive sponsum, sive agricolam, precare: ne te plus aequoa tam inutilibus, imo venenosis herbis scatentem abiiciat et relin- quat, sicut solet iratus agricola agrum infecundum relinquere, nec amplius excolere. [f.22r] a “plus aequo” significat: “plus quam aequum est” (Livius)
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==