409 recollectiones in dominicis nem omnium donorum suorum requisiturus est, serio propone, nunquam te posthac emendationem vitae et bona opera neglecturum; quod ipsa re exequi conaberis. 3. “Tu es” (Mt 11[, 3]). Cogita, qua orationis methodo usurus sis, cum iam caeli Regem adiveris, quo supplicandi genere, qua rogandi norma, aut forma; hac utere humili, hac seria, nempe dicendo: Tu es, Domine, Salvator meus, qui me tanto spatio expectas, ut convertar, et ego iniquus servus et transfuga tardo. Tu es, Domine, qui me poteras hactenus millies ad inferos iustissime ob mea scelera detrusisse et expectasti, ut resipiscerem. Tu es denique, qui me advertens innumerandis faedissimisque maculis nefariorum facinorum defaedatum ad hoc sacrum sanguinis tui pretiosissimi lavacrum vocasti, ut ablueres, misericordia sola ductus. Et en, venio, adsum, et prae foribus thermarum sanctarum salutariumque stans pulso abluique a te, misericordissime Iesu, omnes meae sordes animae humillime expostulo, iam ad cor reversus, iam morbum meum et lepram periculosissimam et phtysim acerbissimam vitiorum ac tepiditatis agnoscens. In tuum ego, cum lotus expiatusque fuero, amplexum ruam et suave eucharisti[c]on. Sumpta sacratissima Eucharistia, in gremio directionis dilectionisque tuae quiescens occinam: “Adhaesit anima mea [f.6r] post te, me suscepit dextera tua” Domine, (Ps [62, 9]). Post Sanctissimam Communionem Punctum 1. “Caeci vident” (Mt 11[, 5]). Expende responsum Magistrae Veritatis: non aperte dicit, se verum esse Messiam, sed tantum signa aperit, quibus in eius cog- nitionem deveniant Ioannis discipuli. Non enim Ioannes divus, eum Salvatorem mundi ignorabat, sed discipulos ignorantes ad eum misit, ut quis esset discerent eumque sequerentur. Tu, scito te veram Christi gratiam in sacratissima Communione accepisse, vero lumine veri Messiae, Solis aeterni, illustratum esse, si vides illius signa; hoc est, si tuas imperfectiones, exactae vitae negligentias, defectusque actionum tuarum agnoscis, advertis, et
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==