386 prodromus reginae artium – excerpta a “in textu erronne: “Ucalegontha” (b) Et quis tum vel Hercules non trepidasset, cum insuper, in quibus aliquid erat spei repositum Tyram, Borysthenem668que cum Moschovitica flamma in Poloni perniciem Regni coniurasse vidisset? (b) Timendumsane fuit illudVinculum, quoduoElementa, alias pugnantia secum, tum sibi fuerunt arctissime copulata669. (t) Desperatis ergo Tyrae Borysthenisque suffragiis nunqam Lechiae non proficuis, ad unicum tota Patria currit Sreniavam670, quo Suetica nuper Transylvanicaque [p. 226] meminerat se incendia restinxisse. (b) Nec falsa est opinione sua de hoc concepta, nec spe frustrata est. (q) Intumuit ille salutaris Fluvius671 magnis fluctibus, et vix sese inceperat elevasse, mox omnibus incussit horrorem hostibus, nobis excussit. (b) Postquam vero quasi ruptis cataractis Russiam exercitu inundavit, omne statim incendium, quanquam non sine arduo certamine, suppressit672. (b) Miscendus quippe fuit argenteo Sreniavae purpureus tot nobilium Heroum sanguis, cum aliter illa duo coniurata Elementa nequierint superari. (b) Sed hoc quoque Sreniavianae felicitati adscribendum est, sub cuius auspiciis Patriae saluti, tam multi tamque praeclari Filii cuorem suum devoverunt. abstinebat armis. Hom. 3. Iliad. Virg. 2. Aen. Iam proximus ardet Ucalegon, h.e.domus Ucalegontis, per Metonymiam” (CLL). 668 Tyras,-ae “a river in Sarmatia (now the Dniester)”; Borysthenes, -is “a large river in Scythia (now the Dnieper)” (CLD). Agitur hic de Scythis seu Cosacis (pol. “kozacy”; ital.: “Cosacchi”), qui inter haec duo flumina: Dniester et Dnieper, habitabant. 669 “Duo Elementa”, h.e. exercitus Moschorum et exercitus Cosacorum.. Cf. PDK II, 102: “na czoło kozaczyzny wysunął się... Jan Wyhowski. [...] Wyhowski... zadał wojskom moskiewskim ciężką klęskę nad Sosnówką...(28 czerwca 1659) [...] W miejsce Wyhowskiego... uznano hetmanem Juraszka Chmielnickiego, który tu złożył przysięgę wiernońci carowi [Aleksemu]. [...] Car Alesky pod koniec 1659 r. pchnął przeciw Rzplitej polskiej dwie wyprawy. [...] pod wodzą Szeremetjewa miała ona [druga armia rosyjska] wraz z hetmanem Juraszką Chmielnickim iść aż pod Lwów a nawet Kraków”. 670 h.e. ad Lubomirski, cuius stemma erat Sreniava (est nomen fluvii). 671 Agitur de fluvio Szreniawa al. Śreniawa. Cf. SGKP XII, 45: “Nad nią [tą rzeką] mianowicie leży Lubomierz, gniazdo rodowe Lubomirskich”. Hinc Sreniava in eorum stemma adoptata est. 672 Agitur de victoria ad Cudnów (1661); cf. supra, p. 259, no. 1; p. 262, no. 9; p. 266, no. 13.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==