267 caput ix: de figuris sententiarum Virgilius: “Verum haec ipse equidem spatiis exclusus iniquis praetereo, atque aliis post a commemorandab relinquo”427. a add. “me” (VOL) b “memoranda” (VOL) 54. Reticentia est, cum aliquid dicere volens aut incipiens, Orator, aliquam ob causam subticet. Cicero, de pace: “Ac metuo, ne male; sed nolo initio orationis meae male quicquam ominari”428. 55. Sententia, gr. Gnome, est brevis exornatio, quae aliquid ad humanae vitae utilitatem spectans enunciat. Cicero, pro Mil.: “Populi grati est, praemiis afficere bene meritos de re publica cives: viri fortis, ne suppliciis quidem moveri, ut fortiter fecisse poeniteat”429. Hoc schema aperte vel occulte in oratione solet usurpari. 56. Sermocinatio iuxta Tullium est, cum alicui personae sermo attribuitur et is exponitur cum ratione dignitatis. Cicero, pro S.R. Amer.: “Exheredare filium voluit? Quam ob causam? «Nescio». Exheredavitne? «Non». Quis prohibuit? «Cogitabat». c cui dixit? «Nemini»”430. c add. “Cogitabat?” (COL) Similis dialogismo. 57. Significatio, gr. Emphasis, est, cum plus in suspicione relinquitur, quam positum est in oratione. Cicero, pro Quinctio: “Quis tam perditus ac profusus nepos, non adesa iam, sed abundanti d pecunia, sic dissolutus fuisset, ut e Sex. Naevius? Cum hominem nomino, satis mihi videor [p. 174] dicere”431. d add. “etiam” (COL) e add. “fuit” (COL) 427 Virgilius, Georgicon, l. IV, vv. 147-148: VOL, 85-86. 428 Non inveni textum hic allegatum in operibus Ciceronis, secundum indicem verborum. 429 Cicero, Or. Pro Milone, c. 30: COL, t. VIII, P. I, 414. 430 Idem, Or. Pro Roscio Amerino, c. 19: COL, t. IV, 96. 431 Idem, Or. Pro Quintio, c. 12: COL, t. IV, 27-28.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==