215 caput iii: de dispositione Duplex est propositio: Simplex, qua utitur orator, cum de una tantum re se dicturum statuit. Cicero: “Dicendum necessario est de contentione nostra, ut in constituendo accusatore, quodc sequi possitis, habeatis”268. [p. 125] Composita est, (partitio ac divisio aliter dicta) qua utendum est, cum de pluribus rebus sermo fit, et in aliquot puncta seu partes dividitur confirmatio. Cicero: “Primum mihi videtur de genere belli; deinde de magnitudine; tum de Imperatore deligendo esse dicendum”269. c “quid” (COT) Octo praecipue modis propositio exponi potest: a. Per simplicem narrationem, cum orator simpliciter exponit, quid sit dicturus. b. Per fuguram subiectionis eleganter proponimus. c. Per reiectionem venuste propositio enunciatur. d. Per negationem. e. Per repetitionem, tum praesertim, cum in ea plura dicenda conglobantur. f. Tractatur propositio, quando causa ipsius una, vel plures, immediate ante vel post eam collocantur. g. Per brevem locum communem cum amplificationibus, at hoc rarissime. h. Proponitur res per praeteritionem reiectioni parum dissimilem. Sed adnota hic: venustissimas illas esse Propositiones, quae sub allegoria ponuntur: quamvis tyronibus non sint attentandae, siquidem multiplicem requirunt eruditionem, ut recte possint confirmari. 14. Confutatio, nihil aliud est, quam contrariorum locorum dissolutio. Fit plerumque septem modis: a. Contemptu, cum flocci pendimus adversariorum dicta. b. Hypocrisi, id est, actione, vultu, gestu, et vocis sono. 268 Idem, In Q. Caecilium Divinatio, c. 3, §10: Opera, Turici 1826 (COT), vol. II, P. I, 78. 269 Idem, Oratio Pro Lege Manilia, c. 3: COL, t. VI, 112.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==