166 prodromus reginae artium – pars i mala: et quamprimum tetigero bene moratam et liberam civitatem, in ea conquiescam. c add. “inquit,” (COB) d add.“valeant: sint incolumes,” (COB) O frustra a suscepti mei labores! o spes fallaces! o cogitationes inanes meae! Ego, cum Tribunus plebis Republica oppressa, me Senatui dedissem, quem extinctum acceperam; Equitibus Romanis, quorum vires erant debiles; bonis viris, qui omnem auctoritatem Clodianis armis abiecerant, mihi unquam bonorum praesidium defuturum putarem? Ego, cum te, bT. Tullib, patriae reddidissem130, mihi cnon futurum in patriac putarem locum? Ubi nunc Senatus est, quem secuti sumus? ubi Equites Romani illi, illi d tui? ubi studia municipiorum? ubi Italiae voces? ubi denique tua, M. Tulli, quae plurimis fuit auxilio, vox et defensio? mihine ea soli, qui pro te toties morti me obtuli, nihil potest opitulari?131 a add. “inquit,” (COB) b-b “(meam enim saepissime loquitur)” (COB) c-c “futurum in patria non” (COB) d add. “inquit,” (COB) Nota: Haec exempla imitationis, ex Cicerone producta, ad figurae potius, quam progymnasmata spectare; sed quia progymnasmatica in illis omnia praecepta sunt adhibita, facile ex [p. 78] brevio ribus licet, longiorem quivis imitationem formare poterit. 130 Cf. Arnaldi Fr., s.v. Milone: EI XXIII, 323: “Tribuno per il 57, sostenne energicamente il richiamo di Cicerone dall’esilio”. 131 Cf. Cicero M. Tullius, Oratio pro T. Annio Milone: Opera omnia, Basileae 1687 (COB), 582. Cf. Anon., s.v. Milone, Tito Annio: DEI VII, 766: “(lat. T. Annius Milo). Tribuno della plebe nel 57 a.C., alle violenze che Clodio esercitava in Roma con bande di gladiatori si oppose armando bande dello stesso genere. [...] sulla via Appia, Clodio fu ferito e Milone ordinò di finirlo. Milone, poi, mal difeso da Cicerone (v. Pro Milone), fu mandato in esilio a Marsiglia”. Cf. Anon., s.v. Pro Milone: DEI IX,836: “In seguito ai tumulti scoppiati in Roma dopo l’assassinio di Clodio (52 a.C.), Pompeo... adottò un procedura straordinria per il processo di Milone e Cicerone ne assunse la difesa, ma, intimorito [...], non ebbe sicurezza di parola, sicchè Milone fu condannato”.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==