Sanctus Stanislaus Papczynski Scripta Collectanea

160 prodromus reginae artium – pars i extollunt, quae post consulatum cum Terentia uxore de Republica consuluisti: cum legis Plautiaea iudicia109 domi faciebatis: cum ex coniuratis alios morte, alios pecunia condemnabas: cum tibi alius Tusculanumb, alius Pompeianam villam aedificabat, alius domum emebat; qui vero nihil poterat, is erat calumniae proximus, is aut domum tuam oppugnatum venerat, aut insidias Senatui fecerat, denique de eo tibi compertum erat. a in II et IV ed. erronee: “Planciae” b “sc. rus o praedium, podere presso Tusculo” (CDLI) Quae si tibi falsa obicio, redde rationem, quantum patrimonii acceperis? quid tibi litibus accreverit? qua ex pecunia domum paraveris? Tusculanum et Pompeianumc infinitis prope sumptibus aedificaveris110? aut si retices, cui potest esse dubium, quin opulentiam istam ex sanguine et miseriis hominum paraveris? Verum, ut [p. 73] opinor, homo novus, Arpinas, ex M. Crassi familia111, eius virtutum imitator, contemnit simultatem hominum nobilium, Rempublicam caram habet, neque terrore, neque gratia commovetur. Illud vero amicitiae tantum ac virtutis est animi: immo vero homo levissimus, supplex inimicis, amicis contumeliosus, modo harum, modo illarum partium; nemini fidus, levissimus Senator, mercenarius patronus; cuius nulla pars corporis a turpitudine vacat; lingua vana, manus rapacissimae, gula immensa, pedes fugaces, quae honeste nominari non possunt, inhonestissima. c Pompeianum, i, n.,“villa di Cicerone presso Pompei” (CDLI) ne. [...] Egli era stato eletto console... appunto per sventare il tentativo di Catilina d’impadronirsi del potere per le vie legali”. 109 Cf. Arangui-Ruiz V., s.v. Roma Diritto penale: EI XXIX, 692: “una legge Plauzia sulla violenza (de vi) contemplò fattispecie che vi erano state omesse, come gli attentati contro l’esercizio delle pubbliche funzioni. Allo stesso modo, la legislazione già ricordata in materia di concussione venne integrata da quella sul peculato, [...]. Fra i delitti contro l’amministrazione della giustizia fu oggetto di speciale regolamento la calumnia, consistente essenzialmente nell’esercitare la pubblica accusa... contro persona manifestamente innocente”. 110 Cf. Plutarchus, M.T. Ciceronis Vita, Romae 1618, 26. 111 Forse in sensu: e familia, quae quasi aequiparabat Crassum divitiis.

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==