prodromus reginae artium 148 NUMERUS III De Progymnasmatis generis demonstrativi CAPUT I De Laude 1. Laus, gr. Encomion, est oratio bona alicuius enumerans. Praecipue laudantur ista sex: personae, res, tempora, loca, bruta animantia, plantae. 2. Laus personae tractatur his quatuor capitibus: a. Prooemio, quod frequentissime duci solet ab officio, viros bene meritos laudandi; ut tam posteri laudata illorum facinora imitentur, quam virtutum suarum mercedem, laudem, referant. b. Laude, quae sumitur a genere, educatione, gestis, virtutibus. c. Comparatione, cum illa, quam laudamus, persona cum aliis confertur, vel etiam illis praefertur. d. Epilogo, qui conficitur vel gratulatione talis personae, tamquam laudabilis, patriae, sanguini etc. vel demonstratione tenuitatis suarum virium in ea laudanda; vel denique adhortatione audientium ad simili digna laude facinora. 3. Res laudantur, a bonis sibi insitis v.g. Artes a genere, antiquitate, materia circa quam versantur, [p. 61] honestate, necessitate, effectis, comparatione. Urbes: a conditoribus, situ, caelo, aquarum salubritate, magnitudine, munitionibus, ornamentis, aedificiis, incolis, templis, palatiis, Academiis, opificiis et similibus circumstantiis. Virtutes commendantur a pulchritudine, praestantia, effectis, aestimatione, necessitate, immortalitate, quam consequuntur. 4. Temporis laus desumitur ex illis bonis, quorum capax est. Sic Ver laudabitur ab amaenitate, frigoris expulsione, temperato calore, blando favioniorum flatu, rerum omnium generatione, quam producit. Aestas, a segetibus; Autumnus, a fructibus; Hyems, a frigoribus, sine quibus nec machina mundi queat durare. 5. Bruta animantia laudantur ob naturam, affectiones, formam, proportionem, robur, agilitatem et alias bonas dotes, quas multas multis animantibus natura mater infudit.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==