1177 apologia pro egressu e scholis piis bant, lacerabant, ut cum facta aliquoties protestatione, mihi vires ad ferendam illam continuam tempestatem animumque deesse, nihil efficerem, sed magis irritarem animos iam satis ardentes, cedendum tandem pertinacissimaea violentiae sum ratus, ne contra fluctus navigarem continuo, et ne modo ipse nunquam cupita malitia potirer, verum et alii plures mei causa, eandem semper desiderarent. a “pertinacissimam” (C) 2. – Primus in me erat impetus Patris Cosmaeb[s] a Iesu Maria Praepositi Generalis93, quem, ut audivi electum, subito sum vaticinatus, ab illo mihi perniciem imminere94. Nec vaticinium caruit eventu. Initio quidem literis me humanissimis, et plus quam paternis sibi conciliaverat95, sed postmodum incitatus a quibusdam Provinciae Polonae triariis Germanis96, apertum se mihi hostem II, c. 42, dub. 13, n. 102). Secundum Pellizzarium, licet religioso hoc facere “si in propria religione [...] odio habeatur ab aliis coreligiosis, aut indigne, ac male tractetur, si quidem nullam dedit causam, vel, si dedit, eam sustulit resipiscendo” (Manuale Regularium, Venetiis 1647, t. I, tr. III, c. 5, n. 67). P. Papczyński potuit hanc opinionem ad casum suum applicare, quia possumus credere quod iam tempore quo prima vice absolutionem a votis petivit, intentionem retinendi statum religiosum habuit vel abeundo ad alium Institutum vel fundando Institutum proprium. Erat certus quod “nullam dedit causam” ut “odio habeatur ab aliis coreligiosis”, ac proinde dicta opinio potuit ab eo assumi uti ratio transeundi etiam ad Institutum minus rigorosum, et a fortiori ad magis rigorosum, ut hoc evidenter esset in casu suo (cf. infra, §§ 34-46; FDR, §§ 2. 18). Cf. Positio pp. 252-253, no. 2. 93 P. Cosmus Chiara (1616-1681), Praepositus Generalis Scholarum Piarum (1665-1671); cf. Positio, p. 254, no. 3. 94 Non est facile intelligere rationem huiusmodi timoris seu “vaticinii” e parte P. Stanislai; cf. Positio, p. 254, no. 4. 95 Non exstant amplius litterae, de quibus P. Papczyński hic loquitur. 96 Haec “incitatio” facta est indubitanter in litteris mandatis ad P. Generalem Cosmum Chiara a P. Provinciale Venceslao Opatowski eiusque duobus Assistentibus, P. Iacobo Weczyrka et P. Michaele Kraus, versus diem 9 Augusti 1667, nam scitur quod in eis “tragica quoque cum patre Stanislao et adhaerentibus suis transactio fuit descripta”; Kraus Michael, Provincia Poloniae [...] Scholarum Piarum” (1642-1686), Ms., ( Kr.), p. 281: A.D. 1667, §4, in: Positio, p. 299. Cf. Positio, p. 99 (Doc. V, intr. B, 2). Nomine “Germani” appellantur hic Piaristae e Moravia, Bohemia et Silesia, e quibus anno 1664 solummodo quinque adhuc manserunt (“triarii”) in Provincia Polona Scholarum Piarum (erecta anno 1662), attamen in eorum manibus manebat adhuc quasi totum eius gubernium, quod a Piaristis Polonis non tam bene acceptum erat, praecipue – uti videtur – ob
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==