1131 panegyricus principi michaeli korybuth consecratus ergo caelestis militiae56 nomen iam tum Poloniae Te aliquando imperaturum promittebat, cum Tibi non sine Dei providentia imponeretur. At vero illi, a quibus institutus es, nihil Tibi nisi divinum instillarunt, nihil nisi regium. Sperabant enim futurum Te aliquando eum, qui nunc es; itaque ea sanctimonia, ea sapientia, quae liberorum populorum rectoribus competit, imbuerunt57. Comparasti caetera multorum regnorum peragrationibus, studiis iuventae laudatissimis58, exercitiis militaribus Rege Antecessore Tuo magistro; eum ad bellum Moschoviticum secutus59, quem paulo post ad solium eras subsecuturus. Omnia haec divina sapientia disponebat, agebat, taciteque ad hunc scopum, quem attigisti, dirigebat. De virtutibus praeterea Tuis quid edisseram60? Mavis, Tu, illas exercere, quam laudari. Tam vero cognitae sunt orbi Polono, ut 56 Ita vocatur S. Michael Archangelus, cuius nomen rex Michael in Baptismate obtinuit; cf. Apoc 12, 7. 57 Cf. Przyboś Adam, op. cit. : PSB XX, 605-606: “Do r. 1642 wychowywał się Michał w Zamościu, w domu swej babki Katarzyny z Ostrogskich Zamoyskiej. [...] Po smierci ojca (1651) pozostawał pod opieką bpa wrocławskiego i płockiego, królewicza Karola Ferdynanda Wazy [...]. Przebywał Michał w Broku, rezydencji biskupów płockich, pobierając nauki u jezuitów. Potem zaopiekował się Michałem jego wuj ordynat Jan Zamoyski [...], który oddał go na dwór królewski [...]. W połowie listopada 1655 r. wyjechał na polecenie króla na naukę do kolegium jezuickiego do Nysy; pozostał tam przynajmniej do marca 1656”. Cf. anon., s.v. Michał Korybut Wiśniowiecki: WEP VII, 261: “po śmierci ojca... wychowywał się pod opieką królewicza Karola Ferdynanda i Marii Ludwiki”. 58 Cf. Przyboś, op. cit. : ibid., 606: “Z kolei w latach 1656-60 przebywał Michał na koszt króla na studiach w Pradze z preceptorem FelicjanemWłsowicem, odwiedzając w tym czasie Drezno i Wiedeń. [...] Wtedy to w służbie cesarskiej podobno osignął stopień pułkownika”. 59 Cf. Relacje II, 389: “Michał Wiśniowiecki [...] sam dał dowody męstwa walcząc przy boku króla przeszłego w wojnach kozackich”. Cf. Idem, ibid.: “Z końcem 1663 r. wziął Michał udział w nieudanej wyprawie wojennej króla na Ukrainę przeciw Rosji, prowadząc własny regiment piechoty 600 ludzi; dla Michaąa wyprawa ta byąa stażem, szkołą praktyczną sztuki wojennej”. 60 Cf. Relacje II, 389-390: “ozdobiony szczególnemi przymioty, roztropny, pobożny, uczony, umiejący kilka języków, [...] pełen gorliwości dla religii katolickiej, [...] Często przystępuje do stołu paśskiego z wielkiem nabożeństwem i uczciwością, ściśle pełni inne obowiązki religijne...”. Cf. Kochowski, op. cit., 34-35, ubi sermo est de virtutibus Michaelis Korybuth Wiśniowiecki, quae praecipue suis contemporaneis placuerunt: “pobożność jego, gorliwość w spełnianiu obrządków religijnych,
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==