1124 scripta laudativa Et en Deus Te primo candidatum Tuis Polonis Polonum Proposuit; deinde sic eorum in Te unum vota direxit, ut inter centum prope millia Electorum, ne unus quidem tum fuerit repertus, qui Tibi non acclamasset: Vivat! Vivat, serenissimus Princeps Visnioviecius! regnet posteris, beet Rempublicam tranquillitate, qua animum gerit iam beatum; Vivat, imperet, diutissime, felicissime! Quid agitis, Poloni mei? Itane rursus amantes estis vestri sanguinis, ut eum sceptro admovere contendatis universi? iamne vobis aequalitatis ratio mente excidit? iamne metu occupandae a propinquis et agnatis regiis aulae poene soluti estis? Itane vos Aureus ille Calamus infascinnavit? qui nuper in Regis indigenae laudes amorose graviterque simul excurrens: “Piastum ego” (scribebat) “non amo duntaxat, sed pereo; blandiente ipso nominis omine, Piastunum, seu gestatorem, qui concussam et vacillantem hanc Patriam, bonam Matrem, sinu et ulnis velut gestet”22. Sed nullus vobis ab eo metus, quem sacer hic calamus commendavit. Nec vos egistis, [f.C r] quidquid egistis, Deus Egit. Eum vos Ducem hac in Electione secuti estis, cuius vocis oraculum legistis per Mo[y]sen promulgatum: “Non poteris alterius gentis hominem afacere regema, qui non sit frater tuus”23. Deus Vobis hanc mentem indidit, qua nihil ab illo salutarius hac tempestate Vobis dari potuit, ut in eius Principis Electionem omnibus suffragiis conflueretis, qui est caro de carne vestra, os de ossibus vestris. a-a “regem facere” (BSV) Audivi ego frequentissimas magnorum virorum voces; tot miracula divino nuto in Polona Republica patrari, quot in ea leges ac sancita consentientibus absque ullius refragatione Ordinibus, conduntur et promulgantur. Neque id quispiam negare poterit, modo consideret studiosissime, vetandi et intercedendi potestatem aequalem esse in libera hac nobilissimaque gente cuivis; 22 Est probabiliter allegatio e scripto intitulato “Censura candidatorum”, quo ep. A. Olszowski anno 1669 PrincipemMichaelem pro throno proposuit. Cf. Przyboś A., s.v. Michał Korybut Wiśniowiecki: PSB XX, 606. “Piastunus” provenit e verbo Polonico: “piastował” – in sinu aliquem tenere. 23 Cf. Deut 17, 15.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==