1089 doctor angelicus tulae illius candorem atris distinctum notis non aliud, quam huius sanctissimae familiae, cui postea nomen daturus erat, religiosum habitum, quo fuerat induendus, significasse. Verumtamen angelicae salutationis verba plus misterii, quam tum cogitari poterat, vel divinari, continebant. Denotabant nimirum, Angelicum fore aliquando Doctorem eum, qui infans nondum mandere sciens angeli salutationem misteriis plenam deglutisset. Qua probas id, dicet aliquis, ratione? Sacrarum literarum auctoritate. Decreverat aeterna mens Ezechielem futurorum scientia implere, non tamen eam homini devoto supernaturaliter infudit; sed quodammodo naturae sese accomodans volumen illi obtulit devorandum, ut hoc vatis viscera, scientia caput, replerentur. Fecit, quod erat iussus Ezechiel sumptoque et absumpto volumine15, multas, praeclaras et admirandas res prophetica voce enunciavit. Redite nunc ad D. Aquinatem, Eruditissimi Auditores et negate, si tamen potestis, eum tunc, cum archangeli salutationem devorasset, Angelicum Doctorem fuisse inauguratum. Pro me divini codicis pugnat authoritas, pugnat saltem non improbabilis opinio, pugnat ratio evidentissima. Quae, ne forte magis ingeniosa, quam fortis esse videatur, adducam alia in subsidium argumenta, quibus, uti incepi, Angelici Doctoris titulum Soli Theologorum confirmabo. Primum ad se rapit angelica virtus orationem, qua tantum excelluit, ut angelus corpore vestitus non immerito dici posset. Palumbes olim, avis continentissima, apud veteres symbolum castitatis erat16. Hanc etiam pictae apes apud [f.B r] eosdem re- 15 Cf. Ez 2, 8 3, 3. 16 Palumbes est silvestris columbus. Apud veteres pudicitia “translate, Plin. 10 Hist. nat. 34. 52 (104), de columbis. Pudicitia illis prima, et neutri adulteria” (FLL, s.v. Pudicitia). Cf. Forstner Dorothea, Die Welt der Symbole, Innsbruck 1961, 347: “Als besondere Eigenschaften der Taube hebt die antike Naturkunde Einfalt, Liebe, Unschuld und Sanftmut hervor”. Cf. Thomas de Aquino, Summ. III, q. 39, art. 6: “Columba autem est animal simplex, astutia et dolo carens; unde dicitur Matth. X, 16: Estote simplices sicut columbae”.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==