1060 christus patiens firmiter dependens horrendum in modum concussisseg h” (Consid. [K3r] 4. de crucif.) 80. Vidisses tunc “decurrentes de manibus et pedibus rivos sanguinis “. a add. “ac tortores Christi” (PAMO) b “stimulati” (ibid.) c add. “cum “(ib.) d “permiserint” (ib.) e-e “Christi corpus” (ib.) f om. “Domini” (ib.) g “concusserint” (ib.) h add. “ac vulnera eius intolerabili cum cruciatu, amplificaverint” (ibid.) Unde quis dubitet, Crucem ipsam eodem non minus fuisse madidam, quam fuerit columna illa, ad quam flagellis immanissime caesus est? Sentit hoc Orthodoxa nostra Ecclesia, cum Crucem Dominicam extollens canit: “Quam sacer cruor perunxit, fusus Agni corpore “. Facessat hinc antiqua impietas potius quam religio, rosam Veneri consecrans, quia sanguine illius tincta fuit81. Mihi Crux illa sacratissima, mihi sanctissima est Arbor, “quam sacer cruor perunxit fusus Agni corpore “. Ipse profecto Deus hanc salvificam Arborem tanti videtur aestimare, ut eam ipse revereatur. Sistamus huc ex sacris literis rem summopere admirandam, et nostro proposito singulariter inservientem. Praeceperat omnipotens ille Dominus, ut Hebraei Agni sanguine (quem in signum et memoriam Divini per Aegyptum transitus occisuri, et absumpturi erant) utrumque postem ac superliminaria [K3v] domorum illinirent. Cur ita? “Videbo”, inquit ipse, “sanguinem et transibo vos: nec erit in vobis plaga disperdens, quando percussero terram Aegypti” (Ex 12[, 13]). O mysterium! Praeterit furens Dominus exercituum et quasi reveretur Domos Hebreaorum, Agni sanguine consignatas; nonne magis reveretur Crucem, et honorat, illitam sanguine sui Filii? illam, illam Crucem, “quam sacer cruor perunxit fusus Agni 80 Petrus De Alcantara, De Meditatione et Oratione, c. IV: De Septem Meditationibus aliis Dominicae Passionis..., in: Petri Alcantarae Hispani Viri Illuminatissimi, Ordinis Discalceatorum S. Patris Francisci, De Meditatione et Oratione libellus aureus, Coloniae Agrippinae 1624, p. 108 (Meditatio Diei Veneris). 81 Utique, rosa Veneri (vel potius Afroditae, quae erat dea graeca pulchritudinis et amoris, et identificabatur cum Venere in religione Romae) consecrabatur, sed non inveni confirmationem verborum: “quia sanguine illius tincta fuit “; cf. Parandowski, op. cit., pp. 91. 311.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==