-766na ich nazwę) stanowią z jednej strony dla nas wielką apostolską szansę, z drugiej, nakładają na nas poważne obowiązki. Czy nie nadszedł czas, by przynajmniej zasadnicze elementy statusu owych świeckich pomocników i ich stowarzyszeń stały się przedmiotem troski Kapituły Generalnej? Czego mogą oni od nas oczekiwać? jakie formy pomocy w realizowaniu naszej misji im proponujemy? na czym polega nasze kierownictwo wobec nich? Jakich elementów nie może zabraknąć w naszych publikacjach przeznaczonych dla "Pomocników " - biuletynach, czasopismach itd. - które im ofiarujemy? Ci świeccy wokói Zgromadzenia, to potengalnie realizacja myśli O. Założyciela, a szczególnie marzenia Błogosławionego Odnowiciela, to jakieś nawiązanie do tradycyjnych bractw maryjnych, szkaplerza i innych form współpracy ze świeckimi. To nie może pozostać zdane na intuicje, okoliczności, działanie praw społecznej psychologii i odgadywania potrzeb; tu musi być jakaś pedagogika wiary oraz uruchomiente tych ludzkich rezerw sił apostolskich, które Bóg nam powierza. Zarys drogi w tej dziedzinie Zgromadzenie powinno otrzymać od Kapituły Generalnej. Wskazania nie mogą się ograniczyć do sugestii czy zarządzeń organizacyjnych, choć i te mogą być potrzebne; współpraca nie może się zamykać wyłącznie (w pewnej mierze może i musi) do materialnego wspierania mariańskich dzieł, lecz musi isć w kierunku udziału w duchowości Zgromadzenia i pogłębienia życia wiarą. great matters of the People of God. Vita consecrata (nn. 54-56) speaks about this, emphasizing the fact that the laity cooperating with a Congregation are invited to participate more deeply in the spirituality and mission of the Congregation. The Pope underscored the positive significance of that communio and cooperation with the laity and warned against eventual difficulties. The stress put on this form of participation by the laity in the charism of religious institutes is considered as something new in the teaching of the Church, although the phenomenon, in various forms (for example, the Third Orders mentioned in the document), has existed for centuries. The Marian Helpers Associations coming into being in various forms in various countries (regardless of their name) on the one hand present for us a great apostolic opportunity, while on the other hand they impose upon us serious obligations. Has not the time arrived that at least basic elements of the status of these lay helpers and their associations become a matter of concern of the General Chapter? What can they expect from us? What forms of participation in the realization of our mission can we propose to them?In what does our direction toward them consist? Whad elements should necessarily be present in ourpublications destined for the "Helpers"?- the bulletins, magazines, etc. - that we offer to them? These lay people attached to our Congregation present a potential realization of an idea
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==