-684ktu ukazuje, do jak wielkiej dojrzałości zakonnaj doszedł wówczas jego autor - nasz Odnowiciel, Sługa Boży Arcybiskup Jerzy. Na tym etapie jego życia łaska i doświadczenia doprowadziły go do zrozumienia, że tylko Bóg jest godzien naszej rzeczywistej uwagi. Był to moment życiowy, w którym był wewnętrznie przekonany o słuszności słów wyrażonych w pierwszych wierszach listu św. Jakuba Apostoła: "Za pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość. Wytrwałość zaś winna być dziełem doskonałym, abyście byli doskonali, nienaganni, w niczym nie wykazując braków" /Jk 1, 2-4/. Ojciec Odnowiciel doznał doświadczeń w wieku młodzieńczym w swej chorobie w okresie studenckim, później jako profesor, w swych troskach o sieroty wojenne podczas pierwszej wojny światowej, w swych wysiłkach i troskach przy odnawianiu naszego Zgromadzenia i zwłaszcza w wielu trudnościach, na jakie był narażony przy spełnianiu swych obowiązków jako biskup i arcybiskup. W tych chwilach kryzysu okazał on wielką wytrwałość, mądrość i wiarę. Ta dojrzałość ascetyczna dowodzi tego, że dużo się modlił, jak wskazuje na to dalszy tekst listu św. Jakuba: "Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając, a na powno ją otrzyma. Niech zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym! Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali his life grace and trials have made him understand that only God is worthy of any real attention. At this point in his life, his heart was convinced of what St. James the Apostle wrote in the first lines of his Epistle: "My brothers you will always have trials but, when they come, try to treat them as happy privileges; you understand that your faith is only put to the test to make you patient, but patience too is to have its practical results so that you will become fully developed, complete with nothing missing" (James 1,2-4). Father Renovator experienced trials, in his boyhood, in his sickness as a student, later as a teacher, in his cares for war orphans in the First World War, in his efforts and cares in renovating our Congregation and especially in the many difficulties encountered in his duties as Bishop and Archbishop. In these crisis he displayed great patience, wisdom, and faith. This ascetical maturity indicates that he prayed much, as we must conclude by reading further into the Epistle of St. James. "If there is anyone of you who needs wisdom, he must ask God, who gives to all freely and ungrudgingly; it will be given to him. But he must ask with faith and no trace of doubt because a person, who doubts is like the waves thrown up tn the sea when the wind drives. That sort of a person, in two minds, wavering between going different ways, must not expect that the Lord will give him anything" (James 1.57). In his trials Archbisbiop George never wavered, he may have pondered, as
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==