-476amarum effectum! Reverendissimus ac eximius in Christo Pater Stanislaus Mogień S. T. L., huius incliti Congregremii Praepositus ac Visitator Generalis dignissimus atrocis fati supremam duodecima Martii anni praesentis post modicum aegritudinem, opetiit horam. Ille amantissimus omnibus Pater, qui ad alta gubernia unice natus, tranquillitatem animi, studium justitiae preferens et honestatis, mansuetudinem cum zelo, zelum cum modestia, modestiam cum prudentia, prudentiam cum charitate et misericordia singulari moderari in deliciis habuit, vespere illo, quo ante sacris conscientiam expiavit sacramentis nil timens mortem, et quomodo visus convalefieri, inter suos Conventus Mariampolensis clientes sine cujus piam incommodo, qui vivens omnium incommoda aut servare aut penitus tollere sategit. Nos omnes reliquit orphanos, ille inquam, vir, cuius facies erat speculum mentis, et taciti oculi fatebantur arcana, cuius pulchra verecundia et suavis gratia non solum in factis, sed et in ipsis spectabatur sermonibus, cuius eximius erga cultum Dei et Virginis honorem promovendum et ampliandum ardor meritorum plenus, etsi non dierum, ut flumen ad mare perpeti et prono fertur cursu, sic suis desideriis clausam persentiscens metam me indignum servum suarum partium, hoc casu infortuno, suorum quae laborum pro Religionis Sacrae augmento voluit esse ministrum, atque totius Ordinis juxta Constitutiones nostras, cap. X, nro IIIt o vicario. Quapropter Amantissimi Patres ac Fratres suis titulis Honorandissimi, dum hac fatali sorte (quod suspicari unquam licuit) jubet Deus, ut Venerabilium Fratrum in Capitulo Generali in suppletionem ministerii huius plena propensionis et adictio- nis desideravere vota, me, inquam, sic electum, quem nec ulla unquam gubernii tanti mulcebat ambitio, nec dignitatem aviditus vestris praeesse nunc cordibus libet tantae propensioni fraternae per intimationem praesentium reciprocam omnimodae gratitu- dinis reddere vicem; qua omni conatu vincens labores, timorisque affectiones, totius congremii huius (faxint superi) indefesis humeris portem in commoda. Prona hac sinceri unice amoris erga dulcissimam Matrem, qua oboedientiae filius, ductus voluntate, Reverendissimos et Admodum Reverendos emeritissimos Congregationis Patres et Multum Reverendos Patres Assistentes dignissimos huius meae servitutis apello cordicitus Coadiutores et Cooperatores, quorum consilio, suavitate et manuductione fortunata auguro fore Superioratus huius principium, et Deo favente auspicantissimam. [129] Nec deesse opinor Multum Reverendos Patres (Locorum Superiores suis titulis honorandissimos) ab hoc prompti animi vel potius oboedientiae stimulo, quin potius, populum hunc, acquisitionis, germen sanctum, structuram hanc solius Dei et praedestinationis aeviternae fastigium suis paternis concreditum curis exemplo salutari, ardentis regularis disciplinae charitate regentes, difficultatibus nostris non maluerint adferre lenocinium. Sed nec valet ulla virtus omni regimini plus utilitatis conciliare et emolumenti, ipsa charitate: Haec est enim quasi quaedam boni ordinis et virtutis vitalis pluvia, sub qua et beata germinat voluptas, et sancta fructiferat operatio; haec tanquam mater prudens sive foveat debiles, sive exerceat firmos, sive arguat inquietos, diversis
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==