-382fuerunt in una spe vocationis, ad quam nequaquam pertingitur, si non ad eam unita cum proximis mente curratur. Hoc ipsum potiori quadam ratione nobis divinitus traditum salutis verbum cum superioratus ministerio conjunctum, cordisque altissime impressum prae oculis habemus, ut pro viribus eidem oboedire contendamus. Divinam ad id interim opem assidue implorantes, ut cogitationes et consilia pacis et charitatis, vobis et concredito gregi, Deus infundere dignaretur, ad eamque consequendam tutissimum. Nobis firmissimumque aditum reserare, utpote probe scientes Divino nos consitio, ad id institutos fuisse, ut in excolenda vinea Sabaoth conservandoque candidi Ordinis nostri aedificio (cuius Christus angularis lapis est et basis inexpugnabilis titiata Mater Nostra Virgo Maria). Evellamus et destruamus et disperdamus et dissipemus et aedificemus, et plantemus quidquid Ordinis nostri tranquilitati ad plantandum, aedificandumque quovis modo accommodatum, et quidquid mutuae charitatis vinculo expostulante ad evellendum destruendumque nocivum cuique conventus nostri congremio censuerimus. Utque in re tanti momenti tutissimum caperemus consilium invisere vos paterne iudicavimus, non modo, ut diligenter inquirere maturius expendere et consultissime deliberare possumus, verum etiam ut vestrum omnium consuetis precibus apud Patrem Luminum adjuvemur. His itaque ac tam necessariis adhibitis mediis Divini Spiritus, ut confidimus adjuti afflatu et praesentia hoc non muneris nostri compulsi necessitate, quantum et ad religiosae observantiae tranquititatem fovendam et roborandam, et ad ea omnia penitus de medio tollenda, quae eidem detrimento vel minimo esse possunt, quantum vires sinunt arctissime adigimur, nec sine animi nostri maerore accipimus nullum ab aliis majus praejudicium tolerare Deum, quam ab his, dum eos, quos ad aliorum correctionem posuit, dare de se exempla pravitatis cernit, dum ii peccant, qui compescere peccata deberent. Nulla animarum lucra quaerunt, ad sua quotidie studia vacant, terrena concupiscunt, vanoque titulo humanam gloriam intenta mente captant. Et quia eo ipso quo caeteris praesident, ad agenda quaelibet majorem licentiam habent. Susceptae benedictionis ministerium vertunt ad ambitionis argumentum; Dei causam relinquunt, terrenis negotiis inhiant, locum eminentiae accipiunt, ut saecularibus actibus liberius implicentur. Vos igitur PP. et FF. in Christo dilectissimi nolite negligere gratiam Dei, quae data est vobis, verum satagite, ut per bona opera certam vestram vocationem et electionem faciatis abstinentes vos a labilis mundi huius desideriis, quae militant adversus animam, labia vestra sint sicut vitta coccinea bene composita veritatem et pudorem loquentia, eloquia casta, sermo dulcis et temperatus providentis Dominum in conspectu vestro semper. Et sane si quis dignitate et auctoritate praecellitis ita moribus et vita conversationisque honestate iisdem praeire debetis, ut nihil sit, quod eos magis in dies ad pietatem et observantiam assidue instruant quam vos, et vitae vestrae exemplum, dulcius enim, suavius et iucundius. Vox mandantis subditorum [61] corda penetrat, si hanc dicentis vita commendat, dum id quod loquendo imperat, ostendendo adiuvat, ut fiat.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==