Zywot Stanislawa Papczynskiego

POMOC ZMARŁYM Marianie od samego pocza˛tku byli przeje˛ci troska˛ o los zmarłych, co juz˙ im polecał dokument wizyta- cyjny z 1673 r. Jej wyrazem był obowia˛zek codzien- nego odmawiania oficjum z˙ ałobnego. Obowia˛zek ów bp S´ wie˛cicki przepisał nie jako ceche˛ charyzmatu ma- rianów (to przyszło nieco póz´niej), ale jako ceche˛ chara- kterystyczna˛ z˙ ycia pustelniczego i pokutniczego. Obo- wia˛zek ten jest takz˙ e podkres´lony w przywileju sej- mowym z 1677 r. Pobudka˛ do naboz˙ en´ stwa za zmarłych stały sie˛ dla o. Papczyn´ skiego jego osobiste mistyczne przez˙ ycia. Takz˙ e sytuacja społeczno-polityczna w Polsce XVII w. pobudzała go do modlitwy za zmarłych. Nieustanne wojny z Moskwa˛, Kozakami, Turkami, Tatarami i Szwe- cja˛, równiez˙ zamieszki wewne˛trzne – przynosiły obfite z˙ niwo s´mierci. Z powodu kle˛sk z˙ ywiołowych, głodu i epidemii ludzie tysia˛cami umierali i jakz˙ e cze˛sto szli nieprzygotowani na sa˛d Boz˙ y. Miłos´c´ chrzes´cijan´ ska kazała o. Stanisławowi mys´lec´ o tych wie˛z´niach czys´c´- ca i s´pieszyc´ im z pomoca˛. Wiedział, z˙ e wie˛kszos´c´ ochrzczonych, jes´li chodzi o oczyszczenie duszy, ska- zana była na kuracje˛ ogniowa˛ po s´mierci. Był tego s´wiadomy, bo w swoich długich modlitwach, trwaja˛- cych nieraz cała˛ noc, schodził w duchu do czys´c´ca i obcował z przebywaja˛cymi tam duszami. Szczególne oz˙ ywienie naboz˙ en´ stwa za zmarłych na- sta˛piło u o. Papczyn´ skiego wiosna˛ 1675 r., kiedy zna- lazł sie˛ jako kapelan w obozie wojska polskiego wal- cza˛cego pod dowództwem króla Jana III Sobieskiego z Turkami na Ukrainie. Nowo wybrany król Sobieski wyruszył z Warszawy 22 sierpnia 1674 r. ku wschod- niej granicy Rzeczypospolitej do walki z Turkami. Woj- na trwała przez cała˛ zime˛ 1674/75. Polska starała sie˛ wówczas odzyskac´ utracone terytoria na Ukrainie, 90