Zywot Stanislawa Papczynskiego

powodował wiele chorób i róz˙ nych dolegliwos´ci, a cze˛- sto bywał takz˙ e przyczyna˛ s´mierci. Juz˙ w akcie wizy- tacyjnym z 1673 r. znajdował sie˛ zakaz jego uz˙ ywania. Potem o. Papczyn´ ski potwierdził swoja˛ wole˛ w tym wzgle˛dzie w napisanych dla klasztorów marian´ skich Zaleceniach dla Braci Marianów ( Praecepta pro Fra- tribus Marianis ). Sam o. Papczyn´ ski – zgodnie ze s´wia- dectwem Wyszyn´ skiego – „unikał jak grzechu wszelkich napojów alkoholowych”. Potwierdzaja˛ to zgodnie s´wiad- kowie w Procesie informacyjnym: „Sługa Boz˙ y Stani- sław zachowywał abstynencje˛ od napojów alkoholo- wych”; „napojów alkoholowych nie uz˙ ywał”; „do na- pojów alkoholowych, jak wino, miód i gorzałka czuł wstre˛t”. Ojciec Papczyn´ ski był s´wiadomy zgubnych skut- ków alkoholizmu dla z˙ ycia społecznego, dlatego wybrał droge˛ abstynencji dla siebie i swoich współbraci. Za- kazał picia przede wszystkim „gorzałki”, a napój ten pito zwłaszcza na wsi, bo szlachta i magnaci pijali raczej wino. Zatem widzimy, z˙ e o. Stanisław mys´lał głównie o działalnos´ci ws´ród ludu wiejskiego. Powo- dowała nim miłos´c´ ojczyzny, zagroz˙ onej przez szerza˛ca˛ sie˛ w sposób zastraszaja˛cy w polskim społeczen´ stwie plage˛ pijan´ stwa. Walke˛ z ta˛ plaga˛ rozumiał szerzej, bo wiedział, z˙ e pragnienie alkoholu jest łaknieniem s´rodka znieczulaja˛cego, moga˛cego przyte˛pic´ potrzeby duchowe. Dlatego przez szeroko rozumiane duszpas- terstwo starał sie˛ wzbudzic´ w duszach wiernych inny głód i pragnienie. KIEROWNICTWO DUCHOWE Wnet pustelnia korabiewska stała sie˛ znana w całej okolicy. Jej mieszkan´ cy pobudzeni sława˛ s´wie˛tos´ci o. Stanisława i che˛cia˛ korzystania z jego zbawien- 88