Zywot Stanislawa Papczynskiego

lin´ skiego i w 1670 r. otrzymał od króla Michała Ko- rybuta Wis´niowieckiego prawo własnos´ci oraz zgode˛ na zbudowanie pustelni. Jesienia˛ 1672 r. o. Papczyn´ ski udał sie˛ do Puszczy Korabiewskiej i wyjawił swój zamysł załoz˙ enia pier- wszego klasztoru marian´ skiego w pustelni Krajewskie- go. Ten zaraz przyja˛ł propozycje˛, zgłosił gotowos´c´ ofia- rowania o. Stanisławowi swej posiadłos´ci i zadekla- rował che˛c´ poddania sie˛ jego zwierzchnictwu. Skłonił równiez˙ do tego jednego ze swych towarzyszy. Zade- klarował tez˙ gotowos´c´ ułoz˙ enia swego z˙ ycia według przedstawionej mu przez o. Stanisława Reguły z˙ ycia . Potem kilkakrotnie go przynaglał, aby zechciał przy- s´pieszyc´ realizacje˛ swoich zamierzen´ . Jednak o. Pap- czyn´ ski był ostroz˙ ny i zwlekał z ostateczna˛ decyzja˛. Niepokoiły go pewne cechy Krajewskiego, wskazuja˛ce na to, z˙ e nie jest on włas´ciwym kandydatem na za- konnika. Miał zbyt wielkie zamiłowanie do swobody, co nie rokowało nadziei, z˙ e potrafi znies´c´ rygory po- słuszen´ stwa. Był ambitny, ale zmienny i krna˛brny. Oj- ciec Papczyn´ ski prosił Boga o s´wiatło, bo zdawało mu sie˛, z˙ e nie powinien ła˛czyc´ sie˛ z Krajewskim. Ida˛c za uzyskanym s´wiatłem, zaprosił jednak Krajewskiego do Luboczy. Tam 4 lipca 1673 r. przyja˛ł od niego akt ofiarowania sie˛ do „Towarzystwa Niepokalanego Pocze˛- cia”, przysie˛ge˛ wytrwania i podporza˛dkowania regule. Krajewski przywdział wówczas biały habit i przyja˛ł imie˛ Jana od Niepokalanego Pocze˛cia. W akcie ofiarowania Stanisław Krajewski, syn Bart- łomieja Krajewskiego i Reginy Krasnopolskiej, z die- cezji przemyskiej, licza˛cy wówczas 39 lat, oddał sie˛ Bogu Wszechmoga˛cemu i Bogarodzicy zawsze Dziewi- cy Maryi bez grzechu pierworodnego pocze˛tej, uz˙ ywaja˛c identycznych słów, jakimi posłuz˙ ył sie˛ sam zakono- 73